Reklamy

Zaobserwowano, że dzieci ze spektrum autyzmu są ogromnie wrażliwe na stan emocjonalny stykających się z nimi osób dorosłych, choć nie dają o tym znać w sposób bezpośredni.

Gdy jedna z nauczycielek źle się czuła lub była zdenerwowana, w zachowaniu dzieci podczas zajęć można było dostrzec dość wyraźne różnice. Dziecko z ASD, mimo że pozornie nie zwraca uwagi na otaczające je osoby z najbliższego otoczenia, potrafi wyczuwać w niemal bezbłędny sposób ich emocje i nastroje.

Świadczy to o wrażliwości na mało nawet wyraźne sygnały w zachowaniu i takie cechy, jak drobne zmiany w napięciu neuromięśniowym w postawie ciała, w zabarwieniu głosu, w codziennych czynnościach. Wrażliwość na ledwo nieraz dostrzegalne sygnały można wykorzystać dla angażowania w różne formy aktywności dozując w odpowiedni sposób dostarczane dziecku bodźce, tak aby nie traciły one nic ze swojego znaczenia, a jednocześnie wyzwalały pożądane reakcje. Na podstawie danych przekazywanych przez dorosłe osoby ze spektrum autyzmu i opisujące swoje przeżycia z dzieciństwa, można docenić fakt właściwego odbioru informacji i prawidłowego ich przekształcania w centralnym układzie nerwowym. Interesującym świadectwem jest prezentacja takich doświadczeń przez T. Grandin opublikowanych w jednym z numerów czasopisma Link z 1993 r. wydawanego przez Międzynarodowe Towarzystwo Autyzm-Europa. Podkreśla też w swojej książce znaczenie właściwej percepcji i przetwarzania bodźców słuchowych, wyodrębniania ich i odpowiedniego selekcjonowania. Niedostatki w tym zakresie sprawiały, że słyszała będąc blisko dwóch osób rozmawiających ze sobą jedynie niezróżnicowany szum bez żadnej wartości informacyjnej. Co to oznacza dla dziecka znajdującego się w okresie rozwoju, gdy procesy uczenia mają decydującą rolę dla jego przyszłych losów, nie trzeba uzasadniać.

Jest oczywiste, że jeśli dziecko z ASD wskutek braku niezbędnej kontroli słuchowej napływających do niego informacji nie może uporać się z dochodzącymi dźwiękami i nie wykorzystuje ich do złożonego procesu tworzenia programu językowego narażone jest na bardzo poważne konsekwencje dla swojego rozwoju poznawczego.

Dlatego tak istotną potrzebę w oddziaływaniach dydaktycznych prowadzonych w formie zajęć grupowych i podczas rehabilitacji indywidualnej stanowią zajęcia logopedyczne rozwijające zdolność porozumiewania się i stymulujące wrażliwość na proste i złożone bodźce słuchowe. Wydaje się, że można w tym zakresie skorzystać z istniejących już wzorów ćwiczeń słuchowych stosowanych w pracy z dzieckiem głuchym posługując się na przykład zestawem instrumentów perkusyjnych oraz pianinem elektronicznym. Istotnym zadaniem w tym zakresie jest wyrobienie u dziecka autystycznego zdolności różnicowania słuchowego i rozpoznania znanych dźwięków z otoczenia, umiejętności kojarzenia ich ze źródłem i stopniowe przechodzenie do bardziej złożonych zajęć zawierających bodźce w postaci słów i zdań.

autor: Tadeusz Gałkowski

źródło: Dziecko autystyczne w środowisku rodzinnym i szkolnym … WSiP, Warszawa 1995

#arkusz #asd #Asperger #autyzm #dzienniki #edukacja #emocje #grafomotoryka #historyjka #intelektualna #IPET #komunikacja #lekcja #manualne #metody #motoryka #mowa #niepełnosprawność #niepełnosprawnośćintelektualna #pedagog #percepcja #pisanie #program #przedszkole #rewalidacja #scenariusz #scenariusze #schemat #sensoryka #SI #sposoby #społeczne #szkoła #terapia #terapiaręki #uczeń #umiejętności #umiejętnościspołeczne #uwaga #za #zabawa #zabawy #zajęcia #zajęciaterapeutyczne #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.