Kategorie
Przykładowa opinia dziecka w wieku przedszkolnym

Przykładowa opinia o uczniu

Opinia nauczyciela o dziecku

Imię i nazwisko dziecka: X
X ma pięć lat i od 2 września 2013 r. uczęszcza do oddziału przedszkolnego przy Szkole Podstawowej.

U dziewczynki występują poważne zaburzenia w rozwoju mowy. Jedynym wypowiadanym przez nią wyrazem jest słowo „mama”, którym zwraca się do nauczyciela. Poza tym posługuje się prostymi dźwiękami opartymi na głosce „o” lub „a”, za pomocą których sygnalizuje swoje potrzeby. Nie nawiązuje żadnego kontaktu werbalnego z rówieśnikami. Głównym sposobem komunikowania się X z otoczeniem są proste gesty (np. wskazuje coś palcem, trzyma się za spodnie gdy chce wyjść do toalety). W odniesieniu do rówieśników zdecydowanie obniżona jest u niej także mowa bierna (mały zasób rozumianych słów). X rozumie tylko nazwy konkretnych, dobrze znanych jej z życia codziennego rzeczy, osób czy zwierząt. Nie potrafi ich uogólniać. Słowa oznaczające pojęcia abstrakcyjne, niemające materialnych, dostępnych zmysłami odpowiedników, są dla niej niezrozumiałe. Wskazuje palcem obrazki na postawie usłyszanej, krótkiej nazwy, ale nie jest w stanie wskazać obrazków na podstawie opisu ich cech, wyglądu, przeznaczenia. X nie podejmuje żadnych prób wymawiania wyrazów. Mimo licznych zachęt, jej jedyną reakcją jest wycofanie i odmowa współpracy, a czasami nawet złość i bunt.


Dziewczynka słabo rozumie polecenia – reaguje tylko na te proste, konkretne i wyraźne. Często wymaga wielokrotnych powtórzeń. Podczas zajęć charakteryzuje się bardzo niską sprawnością manualną (rysuje tylko drobne znaczki, wzorki, nie koloruje obrazka, nie rysuje postaci, kółek, nie lepi z plasteliny). Ma także problem ze sprawnością motoryczną, a zwłaszcza z koordynacją ruchową oraz wzrokowo-ruchową(ma trudności w zakresie równowagi – problem z chodzeniem po schodach, przechodzeniem przez przeszkody, skakaniem i staniem na jednej nodze, łapaniem piłki, wycinaniem nożyczkami). Dziewczynka sprawnie porusza się tylko w dobrze znanym jej otoczeniu, natomiast w nowym miejscu jest niepewna i przestraszona. Podczas obcowania z X można dostrzec u niej bardzo liczne lęki np. lęk przed przestrzenią, przed chodzeniem po schodach, ciepłą wodą czy lęk przed chodzeniem po lesie.


Dziewczynka wykazuje dużą niechęć do jakiegokolwiek działania. Na zajęciach nie jest w stanie usiedzieć w miejscu (często zmienia miejsce, wstaje, wychodzi do toalety, zajmuje się innymi rzeczami). Nie wykazuje zainteresowania zajęciami dydaktycznymi. Nie wykonuje zadań zgodnie z poleceniem nauczyciela. Zlecone do wykonania karty pracy „marze” kredkami, tnie lub drze na kawałki. Cechuje się ponadto bardzo krótką koncentracją i uwagą. Zainteresowana jest wyłącznie wykonywaniem prostych, konkretnych czynności. Gdy wymagają większego wysiłku lub nie są w obszarze jej zainteresowań, dziewczynka wycofuje się, kręci głową i buntuje się. Nie podejmuje działania. Nie jest skupiona na słuchaniu opowiadań, bajek, tekstów literackich. Lubi muzykę, reaguje na nią ożywieniem i niekontrolowaną radością. Dziewczynka ma bardzo dużą potrzebę aktywności ruchowej. Wymaga ciągłych upomnień ze względu na nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa w sali (biega, skacze, wchodzi na stoliki).


W kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi dziewczynka utrzymuje duży dystans. Często jest zupełnie obojętna na to, co dzieje się w jej otoczeniu. Ma problem z dostosowaniem się do zasad i norm obowiązujących w grupie. Sprawia jej trudność zrozumienie pojęcia „cudzej własności”. Lekceważy polecenia, często jest nieposłuszna, nie chce współpracować. Kontakt z nią jest bardzo ograniczony.


Spontaniczne zabawy X są bardzo proste i opierają się prawie wyłącznie na naśladownictwie. Dziewczynka ma problem z włączeniem się we wspólna zabawę. Bawi się raczej „obok” rówieśników, niż z nimi. Często obraża się na dzieci z błahego powodu, reagując histerycznym płaczem lub krzykiem. W zakresie czynności samoobsługowych funkcjonuje dosyć dobrze (opanowała umiejętność jedzenia posiłków, uczy się samodzielnie ubierać), ale często ma problem z korzystaniem z toalety (Magdalena Gałężewska, 2020)

źródło: edux.pl

Kategorie
Dzień Ojca - scenariusz zajęć zintegrowanych

Dzień Ojca – scenariusz zajęć zintegrowanych

Dzień Taty – scenariusz zajęć zintegrowanych

SCENARIUSZ ZAJĘĆ
KSZTAŁCENIE ZINTEGROWANE

Temat okresowego ośrodka pracy: Bezpieczne wakacje z dorosłymi
Temat dnia : Święto taty
Czas trwania zajęć: 5 x 45 min

Cele rewalidacyjne:
uczeń:
– ćwiczy poprawną wymowę i artykulację głoski „t”, poprawnie nazywa przedmioty i zawody,
– rozwija percepcję wzrokowo -ruchową oraz spostrzegawczość,
– doskonali pamięć i logiczne myślenie,
– usprawnia funkcję ręki, dłoni w czasie pisania i ekspresji plastycznej.

Cele dydaktyczne:
uczeń:
– wypowiada się na temat pracy zawodowej swojego taty oraz jego obowiązków domowych,
– umie w odpowiedniej kolejności ułożyć ilustracje do treści wysłuchanego wiersza,
– rozpoznaje i nazywa zawody na ilustracjach (lekarz, policjant, strażak ),
– potrafi dokonać analizy i syntezy słuchowo – wzrokowej wyrazu „tata”,
– zna kształt nowo poznanej litery „T , t”,
– umie wyodrębnić głoskę i literę „t”,
– potrafi z rozsypanki poznanych liter ułożyć proste wyrazy,
– umie dodawać i odejmować liczby w zakresie: 5, 10, 20.

Cel wychowawczy:
uczeń:
– docenia pracę domową i zawodową swojego taty,
– wyraża chęć niesienia pomocy tacie (rodzicom) w codziennych pracach domowych.

Formy pracy:
– z całą grupą,
– indywidualna praca z dzieckiem.

Środki dydaktyczne:
– kalendarz pogody , etykiety z nazwami dni tygodnia,
– tekst piosenki wraz z melodią „ Do czego służy tata”,
– ilustracje przedstawiające: policjanta, strażaka, lekarza,
– ilustracje przedstawiające zawody męskie (np. zegarmistrz, rolnik, kierowca ),
– ilustracje przedstawiające tatę podczas wykonywania różnych czynności w ciągu dnia,
– kartoniki z pisanymi literami „a , m , t” (dla każdego dziecka po dwie litery),
– ilustracja przedstawiająca tatę,
– etykieta z wyrazem tata – w kolorze czerwonym,
– etykieta z wyróżnioną na czerwono na literą „t”,
– etykiety do analizy słuchowej i wzrokowej wyrazu tata, rozbitym na sylaby, litery,
– ilustracja wraz z etykietami (dla każdego ucznia),
– instrumenty perkusyjne: tamburyn, trójkąt;
– szarfy w czterech kolorach: czerwonym,zielonym, niebieskim i żółtym.

Zajęcia wstępne:

1 . Przywitanie się z dziećmi.
Nauczyciel i uczniowie stoją w kole na dywanie i przekazują iskiereczkę – mówiąc wierszyk:
„Iskiereczkę puszczam w krąg, niech powróci do mych rąk.”

2 . Ćwiczenia ruchowe:
Nauczyciel rozdaje uczniom po jednej szarfie:
a) marsz po obwodzie koła z szarfą na głowie w rytm tamburyna – ćwiczenie równowagi,
b) ćwiczenia orientacyjno – porządkowe.

Uczniowie trzymają oburącz szarfę nad głową, udając, że są to parasole.
Delikatne uderzenia w trójkąt – drobny deszczyk – uczniowie: spacerują z „parasolami”,
Głośne uderzenia w tamburyn – burza – uczniowie: kucają z dłoni robią „daszek nad głową”.

c) zabawa bieżna „poznaj swój kolor”

Szarfy leżą przed dziećmi. Na sygnał – podniesienie szarfy przez N np. w kolorze zielonym – uczniowie z szarfą w tym kolorze biegają w różnych kierunkach, a następnie wracają na swoje miejsca. Kolory wywoływane są na zmianę (każdy kolor wywoływany jest dwa razy, następnie kolejne kolory kierowane są do ławek).

3. Zajęcia porządkowe:
a) lista obecności
Dzieci wsłuchują się w listę obecności czytaną przez N, kolejno wywoływani uczniowie odpowiadają.
Po sprawdzeniu obecności uczniowie liczą ile dzieci jest w klasie, a ile zostało w domu. Porównują czy więcej jest obecnych czy nieobecnych, dziewczynek czy chłopców.
b) wyznaczenie dyżurnego- przypomnienie obowiązków.

4. Obserwacja stanu pogody i zmian zachodzących w przyrodzie, kalendarz pogody:
a) obserwacja pogody przez otwarte okno,
b) wymiana spostrzeżeń na temat stanu pogody (słońce, deszcz, burza) , przyrody ( kolor liści na drzewach), oraz przechodzących osób ( jak są ubrane),
d) ćwiczenia kalendarzowe.

Uczniowie siadają w kole na dywanie- kolejno zgodnie z ruchem wskazówek zegara układają etykiety z nazwami dni tygodnia. Uczniowie przeliczają etykiety , ustalają nazwę dnia dzisiejszego i odszukują go w kalendarzu wiszącym na ścianie. Dyżurny zaznacza odpowiednią etykietę na makacie kalendarza;

e) zapisanie daty na tablicy przez dyżurnego,
f) zapisanie daty w zeszycie – wklejenie dnia tygodnia i zaznaczenie ilustracji pogody.

5. Omówienie spraw aktualnych nurtujących uczniów
a) aktualne wydarzenia,
b) samopoczucie dzieci,
c) przypomnienie tematyki poprzednich zajęć.

6. Ukazanie celu pracy , wzbudzenie pożądanego zainteresowania .

Uczniowie gromadzą się na dywanie przy tablicy flanelowej.
N: Na dzisiejszych zajęciach chciałam was zapoznać z pewnym chłopcem, który ma na imię Jacek (N wiesza na tablicy ilustracje przedstawiającą chłopca). Posłuchajcie uważnie wiersza. Dowiecie się co robił Jacek.
N czyta wiersz Czesława Janczarskiego pt. „Tatuś wraca z pracy”

„TATUŚ WRACA Z PRACY”

Stoi Jacek na balkonie
słyszy: dyń – dyń!
Tramwaj dzwoni.
Już jest tramwaj
niedaleko,
mknie po szynach
szybko, lekko.
Na przystanku
tramwaj staje.
– Kto to wysiadł
czy poznajesz?
– To mój tatuś!
woła Jacek –
wraca, bo już
skończył pracę.

N pyta dzieci:
– Co robił Jacek?
– Skąd wracał tatuś Jacka?
– Czym przyjechał?”

N: Bardzo ładnie odpowiadaliście na moje pytania .Przypomnijmy sobie to wszystko, o czym mówiliśmy. Chłopiec na obrazku to Jacek . Jacek czekał na balkonie na swojego tatę. Tata Jacka wracał tramwajem z pracy.
N pokazuje dzieciom trzy ilustracje do treści wiersza.
N: Popatrzcie, mam tu obrazki do wiersza, który wam czytałam. Pomóżcie mi poukładać je w kolejności.
U układają obrazki zgodnie z treścią wiersza, w następującej kolejności:

1. Jacek wyglądający przez balkon.
2. Tramwaj stojący na przystanku.
3. Tata wysiadający z tramwaju.

N: Jak wiemy tata Jacka wraca z pracy. On pracuje z komputerem. Jest informatykiem. Mieliście się dowiedzieć od swoich tatusiów, czym się zajmują, jaki zawód wykonują lub czym zajmują się w wolnym czasie w domu. Ja przygotowałam kilka ilustracji z zawodami które mogą być wam pomóc w opowiadaniu o swoim tacie.

N rozkłada na dywanie ilustracje. U podnosząc palec – opowiadają o pracy swoich ojców, wskazują na ilustracjach odpowiednie zawody.

N zawiesza na tablicy wybrane przez dzieci ilustracje.
Dużo dowiedzieliście się o tym gdzie pracują i co robią. Na tablicy zawiesiliśmy obrazki
z zawodami, które wybraliście. Nazwiemy te zawody jeszcze raz.

Praca poznawcza:

1. Obserwacja dowolna – dzieci oglądają przyniesione przez nauczyciela ilustracje, wymieniają się nimi, opowiadają, kogo przedstawiają.

2. Obserwacja ukierunkowana z wykorzystaniem zebranego materiału.
N wiesza na tablicy ilustrację przedstawiającą tatę, zwraca się do dzieci z pytaniem:
N:„Kto to jest?” Żeby nikt się nie pomylił , to my go podpiszemy
N. wiesza pod ilustracją dużą etykietę z wyrazem „tata”.

U odczytują napis na etykiecie.
Pod kierunkiem N dokonują analizy słuchowej i wzrokowej wyrazu „tata”.
N: Ile sylab ma wyraz tata?
U dokonują analizy słuchowej wyrazu „tata” na głoski: t-a-t-a.
N demonstruje kolejną etykietę z wyodrębnioną na czerwono literą „t”, pyta U które litery już znają, a która jest dla nich nowa?
U próbują napisać literę t palcem w powietrzu, następnie palcem na ławce, kredą na tablicy, mokrą gąbką.

N rozdaje dzieciom wyciętą ilustrację taty oraz etykiety z wyrazem „tata” – jedną w kolorze czerwonym, drugą czarną z wyodrębnioną literą „t” na czerwono.
U wklejają sylwetę taty do zeszytów i odpowiednio ją podpisują wykorzystując etykiety
Pod spodem samodzielnie piszą wyraz „tata”.

Rozwiązywanie zadań z treścią:

Zadania typu: Tata dał Jackowi 5 jabłek. Jacek zjadł 2 jabłka. Ile jabłek ma Jacek?

Ekspresja plastyczna:

„Krawat dla taty” – wykonanie krawata z szarego papieru,
– ozdabianie wydzierankami z papieru kolorowego gotowych szablonów,
– ozdabianie krawatów dużą i małą literą „t” (kolorowanie flamastrami),
– ocena pracy i zachowania się dzieci,
– porządkowanie swoich miejsc pracy,
– wspólne oglądanie upominków wykonanych dla tatusiów.

Zajęcia końcowe:

1. Porządkowanie klasy.
2. Mycie rąk.
3. Ocena pracy i zachowania uczniów w trakcie zajęć. Pochwała za ciężką pracę – przyczepienie kwiatków na tablicy: Nasze sukcesy.
4. Zadanie pracy domowej-ćwiczenia graficzne w pisaniu poznanej litery – karty pracy.

Ewaluacja:

N pyta uczniów: Jak podobały się wam zajęcia? Zaznaczcie proszę wasze nastoje na tablicy humorów.
U odszukują etykiety ze swoimi imionami i umieszczają je przy odpowiednim symbolu na tablicy flanelowej.

Pożegnanie:

Odprowadzenie dzieci do szatni , ewentualne rozmowy z rodzicami (Agnieszka Sokołowska, 2014).

źródło: edux.pl

Kategorie
Gruszka - arkusz pracy dla dziecka z autyzmem

Gruszka – arkusz pracy dla dziecka z autyzmem

Lekcja 1

Poziom podstawowy. Klasy 1-3.

Cel:

  • czytanie ze zrozumieniem/słuchanie/pisanie,
  • kolorowanie,
  • uwaga,
  • wykonywanie poleceń,
  • rozpoznawanie kolorów

Materiały:

  • arkusze z gruszką,
  • ołówki,
  • pudełko z kredkami.

Arkusz

Gruszka

Imię i nazwisko……………………………………………………… Data……………

Pytania do tekstu:

  1. Gdzie rosną gruszki?……………………………………………………………………………….
  2. Gdzie rosną grusze?………………………………………………………………………………..
  3. Jaki kształt ma gruszka?…………………………………………………………………………………
  4. Jaki kolor ma gruszka?………………………………………………………………………………….
  5. Jaki smak ma gruszka?……………………………………………………………………………
  6. W jakim kolorze jest ogonek i liść gruszki?…………………………………………………………………………………………

Czytanka:

Gruszka

Gruszki rosną na gruszach. Grusze to drzewa owocowe.

Grusze rosną w sadach, ogrodach, na działkach

Gruszka ma stożkowaty kształt zaokrąglony u góry i poszerzony na dole.

Gruszki są żółte. (Mogą mieć inne kolory: zielone, brązowe, czerwono-żółte, czerwono-zielone).

Gruszka ma słodki smak. Przy skórce czuć ziarnistą konsystencję później miąższ jest miękki.

Gruszka ma zielony listek i brązowy ogonek.

Przed lekcją

  1. Dzieci siedzą w swoich ławkach.
  2. Pokaż dzieciom arkusz z gruszką i spytaj co to za owoc. (Uczniowie odpowiadają chórem).
  3. Powiedz, że za chwilę przeczytasz im krótką czytankę o gruszce – a później będziecie je kolorować. Zwróćcie uwagę na kolory – 3 kolory (żółty, zielony, brązowy).
  4. Początek zadania – to słuchanie i zapamiętywanie treści czytanki, później kolorowanie według podanych kolorów.
  5. Zapisz dzisiejszą datę na tablicy i powiedz jaki jest dzień tygodnia.
  6. Przeczytaj powoli tekst czytanki pt. „Gruszka”.

Przebieg lekcji

  1. Rozdaj uczniom arkusze z gruszką i ołówki. Powiedz: Zapiszcie na kartkach swoje imię i nazwisko. Upewnij się, że każdy zapisał swoje imię i nazwisko. Następnie powiedz: Zapiszcie dzisiejszą datę. Widzicie ją na tablicy. Upewnij się, że dzieci wykonały polecenie. Zbierz ołówki.
  2. Zapytaj jaki mamy dzisiaj dzień tygodnia.
  3. Powiedz: Teraz spójrzcie na czytankę.
  4. Powiedz: (imię ucznia), przeczytaj proszę, pierwsze zdanie czytanki. Poproś o to samo kilkoro uczniów. Jeżeli nie będą potrafiły przeczytać tekstu, przeczytaj go sam lub poproś o to asystenta.
  5. Powiedz: Chcemy pokolorować obrazek. Jakich trzech kredek potrzebujemy? Zadaj to pytanie kilka razy i pozwól odpowiedzieć kilkorgu uczniom. Powtórz na głos właściwą odpowiedź: Potrzebujemy trzech kredek: żółtej, zielonej i brązowej. Potem pomóż im znaleźć właściwe kredki. Po sprawdzeniu czy wszystkie dzieci wykonały prawidłowo zadanie – zbierz pudełka z kredkami.
  6. Powiedz: Pokolorujemy gruszkę. Gruszka jest żółta, na zielono zamalujecie liść, a na brązowo ogonek gruszki. Zacznijmy od żółtej kredki. Podnieście do góry żółtą kredkę. Teraz połóżcie ją na ławce.
  7. Na jaki kolor pokolorujemy owoc? Zadaj to pytanie kilka razy i pozwól na nie odpowiedzieć kilkorgu uczniom.
  8. Powiedz: Pokolorujcie na żółto gruszkęNa żółto. Upewnij się, że dzieci kolorują tylko gruszki na żółto. Powtarzaj słowa żółta gruszka.
  9. Teraz pokolorujcie liść gruszki. Zapytaj: Jakiego koloru jest liść? Powiedz: Pokolorujcie tylko liść gruszki na zielono Powtarzaj często: zielony liść. Upewnij się czy wszystkie dzieci kolorują tylko liść.
  10. Powiedz: Na jaki kolor pokolorujemy ogonek gruszki? Spójrzmy do czytanki dla przypomnienia. Powtórz to pytanie kilka razy i pozwól na nie odpowiedzieć kilkorgu uczniom.
  11. Powiedz: Pokolorujcie ogonek gruszki na brązowo. Upewnij się, że uczniowie kolorują tylko ogonek. Powtarzaj słowa brązowy ogonek najczęściej jak to możliwe. Sprawdź czy wszystkie dzieci pokolorowały ogonek.
  12. Następnie zabierz kredki.
  13. Zadaj pytania do tekstu. Pozwól aby uczniowie odpowiadali ustnie pełnymi zdaniami. Jeżeli uczeń odpowie źle, przy każdym pytaniu kieruj go do ponownego przeczytania tekstu. 1. Gdzie rosną gruszki? 2. Gdzie rosną grusze? 3. Jaki kształt ma gruszka? 4. W jakim kolorze jest gruszka? 4. Jaki smak ma gruszka? 5. Jaki kolor ma liść i ogonek gruszki?
  14. Zadaj ponownie te same pytania, ale w przypadkowej kolejności. Pozwól każdemu uczniowi odpowiedzieć pełnym zdaniem. 1. W jakim kolorze są gruszki? 2. Jaki mają smak? 3. Gdzie rosną grusze? 4. Gdzie rosną gruszki? 5. Jaki mają smak?
  15. Rozdaj ołówki. To ćwiczenie pomaga uczniom powiązać język mówiony z pisanym. Zadaj ponownie pytania do tekstu (pkt.13). Kiedy uczeń odpowie prawidłowo, zapisz zdanie na tablicy. Powiedz: Przepiszcie to zdanie na swoją kartkę. Tak samo postępuj z kolejnymi pytaniami i odpowiedziami. Zbierz ołówki.
  16. Na koniec powiedz: To już koniec zadania. SkończyliścieZadanie wykonane. Rozdaj nagrody. Zawieś prace dzieci na wystawie/gazetce. Pochwal każdego ucznia.

źródło:

  • Opracowanie własne na podstawie Joseph Porter, Autyzm a czytanie ze zrozumieniem, 2016
  • kolorowanki: supercoloring.com
Kategorie
Zajęcia manualne

Zajęcia manualne

Zajęcia manualne w formie zabawy możemy zorganizować praktycznie wszędzie. Zajęcia takie mogą służyć obserwacji nabytych umiejętności motorycznych lub stać się swobodną zabawą w deszczowy dzień.

Cele/Korzyści

  • Motoryka mała / sprawność manualna
  • Terapia dłoni i palców
  • Bodźce sensoryczne, m.in. dotyk
  • Percepcja wzrokowa
  • Rozwijanie wyobraźni – kreatywność.

Potrzebne materiały

  • kartki z bloku rysunkowego,
  • jeden duży arkusz papieru,
  • kalka techniczna i maszynowa,
  • papier kolorowy,
  • nożyczki,
  • kredki, ołówki itp.,
  • farby plakatowe,
  • plastelina, ciastolina itp.

Obserwacja

Podczas takich zajęć możemy obserwować głównie sprawność manualną (małą motorykę) oraz sprawność analizatora wzrokowego.

Co mogą robić dzieci:

W zależności od sprawności dłoni i palców mogą rysować owoce i warzywa, wycinać je z kolorowego papieru, odwzorowywać z rysunków/folderów/zdjęć przyniesionych z domu, kalkując je przez kalkę techniczną lub maszynową, zamalowywać kredkami przekalkowane kontury. Można bawić się z dziećmi w „zabawę migową”: każde dziecko ma narysować taki owoc lub warzywo, jakie rodzice „narysują” palcem w powietrzu. Dzieci mogą też „rysować w powietrzu”, lepić poszczególne owoce z plasteliny. Na koniec zajęć należy zrobić wystawę prac dzieci. Dzieci powinny powiedzieć kilka słów o swoich pracach – opiekunowie wyrazić swój zachwyt 🙂

Jeśli mamy dostatecznie dużo czasu można wspólnie z dziećmi wykonać jeden duży „projekt” na papierze do pakowania.

Rozkładamy na podłodze duży arkusz papieru, na którym dzieci wspólnie będą malowały. Do malowania można zastosować technikę rozładowującą napięcie mięśniowe, czyli technikę malowania „dziesięcioma palcami”. Dzieci malują farbami plakatowymi rozpuszczonymi w osobnych miseczkach (spodeczkach), maczając w poszczególnych kolorach inny swój palec.

Obserwacja

Podczas takiej aktywności możemy zaobserwować reakcje dziecka, nie występujące w innych sytuacjach: czy jest ono dominujące w grupie, czy podporządkowuje się innym; czy potrafi planować i współdziałać z innymi, czy jest wycofane – malując swój „mały fragmencik”; jak reaguje na krytykę rówieśników?; jak reaguje na maczanie palców w farbie (drażliwość sensoryczna/dotykowa) itp.?

źródło: W. Brejnak, Dysleksja…, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005

Kategorie
Kupujemy bułki - zajęcia motoryczno - społeczne, autyzm

Kupujemy bułki – zajęcia motoryczno – społeczne, autyzm

W każdym markecie jest stoisko z bułkami. Planowanie, rozpoznawanie kształtów i pakowanie do torebek odpowiedniej ilości pieczywa – należy do rutynowych codziennych czynności. Mając na uwadze trudności dzieci ze spektrum autyzmu – ten na pozór prosty schemat czynności może zamienić się w pasmo frustracji, zaczynając od „otworzenia” foliowego worka, zwłaszcza gdy nałożyliśmy już rękawiczkę – do otworzenia odpowiedniej szuflady w regale. Sekwencja czynności jest istotna – warto ją przećwiczyć. Tak samo jak otwieranie worka…

Cele/Korzyści

  • Nabywanie umiejętności robienia zakupów/ umiejętności społeczne:
  • planowanie
  • tworzenie listy zakupów
  • robienie zakupów
  • motoryka mała/ sensoryka SI: szukanie – percepcja wzrokowa, sensoryka SI: otwieranie torebek, nakładanie rękawiczek, wkładanie pieczywa do opakowań itd.

Co mamy kupić?

Ustalcie co kupujecie – to początek zadania.

  • 5 kajzerek
  • 1 chleb rodzinny
  • 3 bułki z przedziałkiem.

Gdzie w markecie znajdziemy regał z pieczywem?

  • Wyjaśniamy: tuż przy wejściu lub na końcu marketu. Regał ma zwykle drewniane półki. Na każdej półce są inne rodzaje bułek i chlebów. Zamknięcia – drzwiczki często otwierają się od dołu – drzwiczki są wahadłowe z księżycowym otworem do chwytania. Ale mogą być inne. Wtedy obserwujemy innych kupujących. Jak oni to robią? W przypadku drzwiczek łapiemy od dołu. Ale przed tym musimy znaleźć potrzebne opakowania i rękawiczki…

Potrzebne opakowania:

  1. Najpierw szukamy torebki, a gdy nie ma torebki papierowej, gdzieś musi być foliówka, czyli mały worek foliowy.
  2. Gdzie szukamy? Torebki i reklamówki – zwykle znajdują się po lewej lub prawej stronie regału z pieczywem. Można obserwować innych pakujących pieczywo.
  3. Bierzemy jedną torebkę lub odrywamy woreczek.
  4. Otwieramy – torebka jest prostsza do otworzenia od woreczka, natomiast otwieranie foliowych woreczków należy poćwiczyć w domu/na zajęciach – w ramach ćwiczeń motoryki małej.
  5. Następnie szukamy rękawiczki foliowej – zwykle znajdują się przy torebkach/woreczkach. Nie możemy dotykać pieczywa bez rękawiczek, takie są zasady. Znajdujemy rękawiczkę, nakładamy na dłoń, otwieramy drzwiczki w regale i nabieramy 5 kajzerek. Zawiązujemy brzegi woreczka lub skręcamy (opiekun demonstruje/ nauczy) i wkładamy do koszyka z zakupami.
  6. Następnie szukamy chleba. Znajduje się na innej półce. Powtarzamy czynności: odrywamy woreczek lub bierzemy torebkę, wkładamy ręką (z rękawiczką) do torebki i wkładamy do koszyka.
  7. Następnie szukamy miejsca na regale gdzie znajdują się okrągłe bułki z przedziałkiem.
  8. Po znalezieniu, odrywamy woreczek lub bierzemy kolejną torebkę papierową i wkładamy 3 bułki z przedziałkiem (bułki mogą mieć inne nazwy; poranna, tradycyjna itp.). Opakowanie z bułkami również umieszczamy w naszym koszyku.
  9. Idziemy z koszykiem do kasy.

Do przećwiczenia

  1. Planowanie listy zakupów: ustalamy ilość potrzebnego pieczywa – Ile zjemy? Ile zjedzą inni członkowie rodziny?, i szacujemy ilość opakowań.
  2. Ćwiczymy otwieranie woreczków foliowych i torebek papierowych.
  3. Ćwiczymy nakładanie foliowych rękawiczek.
  4. Ćwiczymy wkładanie pieczywa do woreczków i torebek.
  5. Rozmawiamy o trudnościach i o czynnościach, które są najprostsze, które najtrudniejsze. Co zrobimy gdy coś pójdzie nie tak, gdy np. worek jest uszkodzony – bułki wysypią się na podłogę?
  6. Ćwiczenia w realu. Idziemy z małą grupą do marketu, wybieramy godziny kiedy ruch jest najmniejszy. Powtarzamy sekwencję czynności i robimy zakupy! 🙂

Zamiast prawdziwych zakupów możemy zorganizować zakupy w klasie/sali. Przynieść odpowiednie akcesoria i ćwiczyć sekwencje następujących po sobie czynności „na sucho” zaczynając od listy zakupów, kończąc na podchodzeniu z koszykiem do kasy – ustalając na starcie cel zadania, czyli odpowiadając na pytanie: Dlaczego kupujemy pieczywo?

r

Kategorie
Czereśnia - arkusz pracy dla dziecka z autyzmem

Czereśnia – arkusz pracy dla dziecka z autyzmem

Lekcja 2

Poziom podstawowy. Klasy 1-3.

Cel:

  • czytanie ze zrozumieniem/słuchanie/pisanie,
  • kolorowanie,
  • uwaga,
  • wykonywanie poleceń,
  • rozpoznawanie kolorów

Materiały:

  • arkusze z czereśnią,
  • ołówki,
  • pudełko z kredkami.

Arkusz

Czereśnia

Imię i nazwisko……………………………………………………… Data……………

Pytania do tekstu:

  1. Gdzie rosną drzewa czereśni?……………………………………………………………………………….
  2. Jaki kształt mają owoce czereśni?…………………………………………………………………………………
  3. Jaki kolor mają czereśnie?………………………………………………………………………………….
  4. Jaki smak mają czereśnie?……………………………………………………………………………
  5. Co znajduje się w środku każdej czereśni?……………………………………………………………………………………………….
  6. W jakim kolorze jest ogonek i liście czereśni?…………………………………………………………………………………………

Czytanka:

Czereśnia

Czereśnia to drzewo, na którym rosną owoce, które również nazywają się czereśniami.

Drzewa czereśniowe rosną w sadzie.

Owoce czereśni mają okrągły kształt i rosną na podwójnych ogonkach.

Czereśnie są czerwone. (Mogą mieć inne kolory w zależności od odmiany: bordowe, czerwono-żółte itp.)

Czereśnie mają słodki smak.

W środku każdej czereśni jest pestka.

Czereśnie mają zielone podłużne listki i zielone podwójne ogonki.

Przed lekcją

  1. Dzieci siedzą w swoich ławkach.
  2. Pokaż dzieciom arkusz z czereśnią i spytaj co to za owoc. (Uczniowie odpowiadają chórem).
  3. Powiedz, że za chwilę przeczytasz im krótką czytankę o czereśni – a później będziecie je kolorować. Zwróćcie uwagę na kolory – 2 kolory (czerwony, zielony, ).
  4. Początek zadania – to słuchanie i zapamiętywanie treści czytanki, później kolorowanie według podanych kolorów.
  5. Zapisz dzisiejszą datę na tablicy i powiedz jaki jest dzień tygodnia.
  6. Przeczytaj powoli tekst czytanki pt. „Czereśnia”.

Przebieg lekcji

  1. Rozdaj uczniom arkusze z czereśnią i ołówki. Powiedz: Zapiszcie na kartkach swoje imię i nazwisko. Upewnij się, że każdy zapisał swoje imię i nazwisko. Następnie powiedz: Zapiszcie dzisiejszą datę. Widzicie ją na tablicy. Upewnij się, że dzieci wykonały polecenie. Zbierz ołówki.
  2. Zapytaj jaki mamy dzisiaj dzień tygodnia.
  3. Powiedz: Teraz spójrzcie na czytankę.
  4. Powiedz: (imię ucznia), przeczytaj proszę, pierwsze zdanie czytanki. Poproś o to samo kilkoro uczniów. Jeżeli nie będą potrafiły przeczytać tekstu, przeczytaj go sam lub poproś o to asystenta.
  5. Powiedz: Chcemy pokolorować obrazek. Jakich dwóch kredek potrzebujemy? Zadaj to pytanie kilka razy i pozwól odpowiedzieć kilkorgu uczniom. Powtórz na głos właściwą odpowiedź: Potrzebujemy dwóch kredek: czerwonej i zielonej. Potem pomóż im znaleźć właściwe kredki. Po sprawdzeniu czy wszystkie dzieci wykonały prawidłowo zadanie – zbierz pudełka z kredkami.
  6. Powiedz: Pokolorujemy czereśnie. Czereśnie są czerwone, na zielono zamalujecie liście i ogonki. Zacznijmy od czerwonej kredki. Podnieście do góry czerwoną kredkę. Teraz połóżcie ją na ławce.
  7. Na jaki kolor pokolorujemy owoce? Zadaj to pytanie kilka razy i pozwól na nie odpowiedzieć kilkorgu uczniom.
  8. Powiedz: Pokolorujcie na czerwono czereśnieNa czerwono. Upewnij się, że dzieci kolorują tylko czereśnie na czerwono. Powtarzaj słowa czerwone czereśnie.
  9. Teraz pokolorujcie liście czereśni. Zapytaj: Jakiego koloru są liście? Powiedz: Pokolorujcie tylko liście czereśni na zielono. Powtarzaj często: zielone liście. Upewnij się czy wszystkie dzieci kolorują tylko liście.
  10. Powiedz: Na jaki kolor pokolorujemy ogonki czereśni? Spójrzmy do czytanki dla przypomnienia. Powtórz to pytanie kilka razy i pozwól na nie odpowiedzieć kilkorgu uczniom.
  11. Powiedz: Pokolorujcie ogonki czereśni na zielono. Upewnij się, że uczniowie kolorują tylko ogonki. Powtarzaj słowa zielone ogonki najczęściej jak to możliwe. Sprawdź czy wszystkie dzieci pokolorowały ogonek.
  12. Następnie zabierz kredki.
  13. Zadaj pytania do tekstu. Pozwól aby uczniowie odpowiadali ustnie pełnymi zdaniami. Jeżeli uczeń odpowie źle, przy każdym pytaniu kieruj go do ponownego przeczytania tekstu. 1. Gdzie rosną owoce czereśni? 2. Gdzie rosną drzewa czereśniowe? 3. Jaki kształt mają owoce czereśni? 4. W jakim kolorze są czereśnie? 5. Jaki smak mają czereśnie? 6. Co czereśnie mają w środku? 7. Jaki kolor mają liście i ogonek czereśni?
  14. Zadaj ponownie te same pytania, ale w przypadkowej kolejności. Pozwól każdemu uczniowi odpowiedzieć pełnym zdaniem. 1. Co czereśnie mają w środku? 2. W jakim kolorze są czereśnie? 3. Jaki czereśnie mają smak? 4. Jaki kolor mają liście i ogonki czereśni? 5. Gdzie rosną drzewa czereśniowe? 6. Gdzie rosną owoce czereśni? 7. Jaki smak mają czereśnie?
  15. Rozdaj ołówki. To ćwiczenie pomaga uczniom powiązać język mówiony z pisanym. Zadaj ponownie pytania do tekstu (pkt.13). Kiedy uczeń odpowie prawidłowo, zapisz zdanie na tablicy. Powiedz: Przepiszcie to zdanie na swoją kartkę. Tak samo postępuj z kolejnymi pytaniami i odpowiedziami. Zbierz ołówki.
  16. Na koniec powiedz: To już koniec zadania. SkończyliścieZadanie wykonane. Rozdaj nagrody. Zawieś prace dzieci na wystawie/gazetce. Pochwal każdego ucznia.

źródło:

  • Opracowanie własne na podstawie Joseph Porter, Autyzm a czytanie ze zrozumieniem, 2016
  • kolorowanki: supercoloring.com
Kategorie
Włóż fasolki do garnka - gry dla dzieci ze spektrum

Włóż fasolki do garnka – gry dla dzieci ze spektrum autyzmu

Grę Don’t Spill the Beans można znaleźć w sklepach internetowych niestety nie znalazłam polskiego odpowiednika.

Wykorzystanie prostych zabaw fasolkowych może dostarczyć dzieciom sporo radości, a nawet może stać się ulubioną zabawą usprawniającą motorykę małą oraz aktywującą interakcje społeczne…

Rekwizyty:

  • Gra Don’t Spill the Beans

Sposób zabawy:

  • Gra dla dwóch lub więcej graczy. W zależności od poziomu rozwoju dziecka można zacząć grać we dwójkę: dorosły i dziecko.
  • Każdy gracz otrzymuje garść fasolek.
  • Uczestnicy na zmianę wkładają fasolki do plastikowego garnka. Gra polega na tym, by włożyć jak najwięcej fasolek i nie wywrócić garnka.
  • Gracz, który po wrzuceniu swojej fasolki spowoduje przewrócenie się garnka, musi wziąć wszystkie fasolki.
  • Zwycięzcą jest ten, kto jako pierwszy pozbędzie się fasolek.

Cele/Korzyści:

  • Interakcja społeczna – podczas tej zabawy każdy czeka na swoja kolej. Poza tym gra wymaga spokojnej interakcji.
  • Wzmacnianie kończyn górnych – podczas zabawy dziecko wykorzystuje siłę kończyn górnych, by ustabilizować rękę, którą delikatnie kładzie fasolki w garnku.
  • Ćwiczenia usprawniające motorykę małą – do ostrożnego umieszczania fasolek w garnku niezbędny jest chwyt szczypcowy (Delaney, 2016).

Gra w Fasolki do garnka – film

Kategorie
Zmysł węchu, smaku, uspokajacze ustne - autyzm, ćwiczenia

Zmysł węchu, smaku, uspokajacze ustne – autyzm, ćwiczenia

Wspieranie dzieci i rodziców w uświadamianiu sobie problemów z przetwarzaniem sensorycznym stanowi podstawę każdego programu terapeutycznego.

Zajęcia sensoryczne mogą stać się ekscytującą zabawą dla dzieci jeśli odpowiednio dobierzemy zadania do ich preferencji, mając na uwadze zasadę, że nigdy nie należy zmuszać do stymulacji sensorycznej.

Ćwiczenia węchu, smaku, „uspokajacze ustne”:

  • Testuj wysokiej jakości czyste olejki eteryczne, na przykład z wanilii, róży i pomarańczy słodkiej (które mają zwykle działanie uspokajające) oraz cytryny, mięty pieprzowej i eukaliptusa (które zwykle działają orzeźwiająco).
  • Wąchaj kwiaty, przyprawy zioła.
  • Próbuj różnych smaków: słodkiego, słonego, kwaśnego, pikantnego i gorzkiego.
  • Jedz potrawy mrożone, chłodne i ciepłe.
  • Próbuj pokarmu o różnej konsystencji: kruchej, kremowej, ciągnącej się, grudkowatej itp.
  • Pij wodę.
  • Żuj gumę.
  • Pij napoje gazowane lub mrożone.
  • Puszczaj bańki mydlane, dmuchaj w długopis Blo Pen lub w gwizdek.
  • Ssij miętówki, lizaki, landrynki.
  • Ssij gęsty płyn przez rurkę.
  • Wybierz stosowny do wieku przedmiot do ssania, który możesz znaleźć w katalogach dla terapeutów zajęciowych i logopedów, na przykład Chewy Tube, Ark Grabber, KidCompanios Chewerly, Chewable Jewels, Chew Sixx (chewstixx.com), Chewelry lub Terry Cloth Wirstbands (Biel, 2015)

źródło: L. Biel, Integracja Sensoryczna…, WUJ, Kraków 2015

Kategorie
Akceptowanie czyjegoś NIE - umiejętności społeczne

Akceptowanie czyjegoś NIE – umiejętności społeczne

Dzieci często mają do czynienia z sytuacjami, w których dorośli lub rówieśnicy mówią im nie.

Aby zaakceptować lub poradzić sobie z czyimś nie, dzieci muszą umieć radzić sobie z rozczarowaniem i przekierować swoje negatywne reakcje emocjonalne i behawioralne na odmowę. W miarę dorastania dzieci zaczynają rozumieć zasady wyrażania swoich emocji i zachowań oraz zaczynają regulować swoje emocje pozytywne i negatywne odpowiednio do norm społecznych i kulturowych.

Ćwiczenie

  1. Pomyśl o przyczynach, dla których powiedziano ci nie.
  2. Zadecyduj, co chcesz zrobić: a. Zrób coś innego. b. Powiedz w grzeczny sposób osobie, która powiedziała ci nie, jak się czujesz tego powodu. c. Jeśli nie możesz jej tego powiedzieć, napisz to, co chciałbyś powiedzieć.
  3. Zrób to! Wybierz najlepszą dla ciebie opcję.

Konteksty społeczne do ćwiczenia/odgrywania ról w tej sekwencji umiejętności.

  • Przyjaciółka mówi, że nie możesz przyjść do niej na „nocowankę”.
  • Twoja mama mówi, że nie wolno ci chodzić do parku po lekcjach.
  • Nauczycielka mówi, że nie wolno ci dzisiaj wyjść na przerwę.

źródło: L. A. Reddy, Rozwijanie umiejętności społecznych…, PWN, Warszawa 2015

Kategorie
Jedzenie przy stole - autyzm

Jedzenie przy stole – autyzm

Wiele autystycznych dzieci odmawia podporządkowania się wymogowi rodziców, że jeść należy przy stole. Wolą jeść przechadzając się po mieszkaniu, najprawdopodobniej z tej prostej przyczyny, że chodzenie jest dla nich bardziej atrakcyjne niż siedzenie na miejscu.

Zauważmy, że jest to odrębna kwestia od namawiania ich do jedzenia podanej potrawy. Tutaj chodzi o nauczenie dziecka, że w porze posiłku rodzina siada razem przy stole. Nawet jeśli dziecko nie chce jeść, powinno zostać przy stole ze wszystkimi. Jeżeli dziecko je o rozmaitych porach w ciągu dnia, powinno się nauczyć, że robi się to w określonym miejscu, to znaczy przy stole.

Jedzenie powinno być traktowane jako specyficzna i jedyna w swoim rodzaju czynność, inna niż zabawa, chodzenie po domu czy oglądanie telewizji. Praktyka taka pomoże ustanowić dyscyplinę, która okaże się niezwykle pomocna w radzeniu sobie z innymi problemami behawioralnymi.

Dobrym początkiem jest ustalenie, że całe jedzenie zostaje na stole. Jeżeli dziecko wstaje, żeby odejść od stołu, nie może wziąć ze sobą jedzenia. To pomoże utrzymać dziecko przy stole tak długo, jak chce jeść. Nie zniechęcajmy się, jeżeli początkowo skutkiem tego ustalenia będą wybuchy złości. Dziecko musi się przekonać, że wiemy, co mówimy, i że zamierzamy się trzymać ustalonych reguł. Wybuchy agresji ustaną wówczas, kiedy dziecko zorientuje się, że nie przekona nas do rezygnacji z powziętej zasady. Kiedy przyswoi już sobie pierwszą zasadę, możemy wprowadzić kolejną: wstanie od stołu oznacza, że posiłek jest skończony. Nie ma drugich szans, nie ma deserów czy przekąsek, aż do czasu kolejnego posiłku. Mimo iż reguła ta może się wydać surowa, z pewnością nauczy dziecko, żeby nie odchodziło od stołu. Ostatnim krokiem jest zasada, zgodnie z którą pozostajemy przy stole po to, żeby być z rodziną, bez względu na to, czy chcemy jeszcze jeść czy nie. Początkowo czas ten nie powinien być zbyt długi. Powinniśmy ustalić wyraźny sygnał, który pokazywałby, że można już odejść od stołu. Najbardziej naturalna byłaby umowa, że kiedy rodzeństwo już skończy, dziecko może wstać razem z nimi i pójść się bawić (Leaf, McEachin, 2017).

źródło: R. Leaf, J. McEachin, Praca nad rozwojem…, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2017