Terapia wzroku – ćwiczenia

Jednym z ważnych aspektów widzenia jest ruch. Zdrowe oczy stale znajdują się w ruchu, obserwują, podążają za czymś, porównują. Im częściej i łatwiej poruszają się, tym lepszy jest wzrok.

Ruchy oczu można podzielić na duże – kiedy zwracamy uwagę na przedmioty znajdujące się w polu naszego peryferyjnego (bocznego) widzenia, skokowe – kiedy oko porównuje przedmioty ciemne i jasne, dalekie i bliskie, kanciaste i obłe oraz gdy identyfikuje poszczególne kolory oraz mikroskopijne – kiedy patrzymy na bardzo małe przedmioty i punkty. Mikroskopijny ruch aktywizuje poszczególne komórki siatkówki i nazywany bywa mikroruchem.

Ruchy oka można także podzielić na kontrolowane i niekontrolowane. Możemy świadomie przenosić spojrzenie z punktu na punkt albo nieświadomie wykonywać ruchy automatyczne. Oba te rodzaje ruchu są ściśle ze sobą związane. Pojawienie się anomalii w jednym z ruchów powoduje automatyczne upośledzenie drugiego. Po tym pojawiają się napięcia w obrębie gałki ocznej przybierające stopniowo na sile o ile zakłócenie widzenia nie zostanie usunięte.

Dynamiczny Krajobraz

Jadąc pociągiem, samochodem, tramwajem itp. wykorzystuj ten czas na trening wzroku. Staraj się śledzić najpierw to wszystko, co znajduje się daleko, na linii horyzontu lub na granicy widzenia. Potem przesuwaj wzrok na obiekty coraz bliższe. Zauważysz, że to, co jest daleko przepływa przed oczami wolniej, a to co bliższe, porusza się błyskawicznie. Obrazy te rejestruj wodząc wyłącznie oczami. Uważaj jednak, by nie przeciążyć mięśni oczu.

Teraz staraj się śledzić widoki za szybą nie tylko oczami ale jakby całą głową wodząc nią w ślad za umykającymi przedmiotami. Taki ruch gałek ocznych i szyi odpręża mięśnie karku i ramion, a jednocześnie pozwala pozbyć się napięć psychicznych. Nawet, gdy jesteś spięty i zestresowany, to proste ćwiczenie przynosi ulgę, zwłaszcza, kiedy połączysz obserwację z głębokim oddychaniem. Od czasu do czasu zamykaj oczy i wykonuj to ćwiczenie w wyobraźni.

Nie zapominaj, by sukcesywnie przenosić wzrok na to, co znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie torów lub szosy, np. na szybko migające słupy telefoniczne. Chodzi wszak o to, by i oczy i głowa znajdowały się w stałym ruchu. Ćwicz tak długo, dopóki płynny ruch głowy i oczu nie wejdzie ci w krew. Zmieniaj co parę chwil kierunek patrzenia – patrz raz przez lewą, raz przez prawą szybę. Nie zapominaj o swobodnym, głębokim oddechu.

Akomodacja Oka

Czas spędzany w samochodzie obok kierowcy lub z tyłu wozu krótkowidz powinien wykorzystywać na śledzenie wzrokiem oddalających się ludzi lub przedmiotów.

Człowiek odwraca się w celu wykonania ćwiczenia do tyłu i spogląda na pojawiających się tuż za samochodem ludzi lub przedmioty tak długo, aż znikną z pola widzenia. Taka obserwacja powinna odbywać się na luzie. Ćwiczący nie powinien wysilać się, by widzieć dokładnie, ostro i precyzyjnie. To ma być coś w rodzaju taksowania wzrokiem, a nie dokładnego wpatrywania się. Pamiętać też trzeba o płynności oddechu i mruganiu powiekami dla odprężania oczu.

Dalekowidze ćwiczą tak samo ale w odwrotną stronę. Wybierają przedmiot lub osobę pojawiającą się daleko na horyzoncie w polu ostrego widzenia i nie spuszczają z niej wzroku aż do momentu, gdy samochód ją minie.

autor: Nina Grella, Siergiej Litwinow

źródło: Widzę bez okularów … AKASHA, Kraków 1999