Neuroróżnorodność

Słowo neuroróżnorodność (neurodiversity) przypisuje się Judy Singer, australijskiej socjolożce, która użyła tego terminu w swojej pracy dyplomowej z socjologii pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Termin ten oznaczał odejście od poprzednich teorii obwiniania matki o przyczynę autyzmu. Singer korespondowała z amerykańskim dziennikarzem i pisarzem Harveyem Blume’em ze względu na ich wspólne zainteresowanie autyzmem i chociaż nie przypisał tego słowa Singer, to pojawiło się ono po raz pierwszy w druku w artykule Blume’a w The Atlantic 30 września 1998 r.

Słowo neuroróżnorodność składa się z dwóch krótszych wyrazów: neuro i różnorodność. Termin neuro odnosi się do funkcjonowania mózgu i układu nerwowego nad którym mózg sprawuje kontrolę. Pojęcie różnorodność wiąże się z tym, że między ludźmi istnieje zróżnicowanie ale – pomimo całej gamy różnic – wszyscy jesteśmy członkami rodzaju ludzkiego.

Idea neuroróżnorodności promuje akceptację i świadomość tego, że każde dziecko i dorosły stanowi samodzielną jednostkę, która różni się od innych tym w jaki sposób myśli, uczy się, rozwija i żyje … oraz tego, że w społeczeństwie wszyscy jesteśmy równi. Książka Catherine Faherty pod tytułem Autyzm… Co to dla mnie znaczy? propaguje ideę neuroróżnorodności, ponieważ umożliwia ona czytelnikom lepsze zrozumienie siebie. Pomaga im uświadomić sobie, że wspaniale jest być takim, jakim się jest! Podręcznik ten pozwala nauczyć się doceniać i celebrować wyjątkowość wszystkich ludzi.

Otoczę kółkiem lub zaznaczę kolorem to, co mówi prawdę o mnie.

• Chcę czuć się dobrze z powodu mojego mózgu.
• Chcę czuć się dobrze z powodu autyzmu.
• Czasem podoba mi się to w jaki sposób pracuje mój mózg.
• Czasami nie podoba mi się sposób w jaki pracuje mój mózg.
• Neuroróżnorodność jest dla mnie nowym pojęciem.
• Nie rozumiem, co oznacza neuroróżnorodność.
• Idea neuroróżnorodności jest dobra.
• Chcę porozmawiać z kimś lub napisać o neuroróżnorodności.
• Nie wiem z kim o porozmawiać o neuroróżnorodności.
• Inne: _______________________________________________________ .

Wyrażenie Tożsamości

Słowa jakimi się posługujemy pomagają nam zakomunikować to, co uważamy za prawdziwe. Kombinacje słów często nazywa się wyrażeniami. Niektóre dzieci i dorośli preferują pewne wyrażenia, gdy mówią lub piszą o sobie i autyzmie. Wyrażenia te występują pod nazwą tożsamość przede wszystkim, ponieważ pierwsze najważniejsze słowo odnosi się do tożsamości autystycznej. Dzieci, nastolatkowie i dorośli, którym podobają się wyrażenia z kategorii tożsamość przede wszystkim uważają, że nie można oddzielić autyzmu od tego, kim są.

Uważają oni, że bycie autystycznym stanowi ważną część tego, kim są. W ten sposób myślą, porozumiewają się i postrzegają świat oraz innych ludzi. Uczenie się o autyzmie może sprawiać im radość. Być może lubią czytać o innych osobach autystycznych i spędzać z nimi czas. Chcą, by inni wiedzieli, że są dumni z tego, kim są – osobami autystycznymi. Sami wybierają wyrażenia z poniższej listy i lubią, kiedy inni używają ich w stosunku do nich.

• On jest autystyczny.
• Jest autystycznym chłopcem (lub mężczyzną).
• Ona jest autystyczna.
• Jest autystyczną dziewczynką (lub kobietą).
• Jestem autystyczny.
• Jestem osobą autystyczną.
• Jestem Aspim.
• Aspi są super!

Jeżeli podoba mi się któreś z powyższych stwierdzeń, otoczę je kółkiem lub zaznaczę kolorem te, których lubię używać w mowie i piśmie oraz te, które lubię słyszeć. Podkreślę te, które opisują mnie.

autor: Catherine Faherty

źródło: Autyzm… Co to dla mnie znaczy? … WUJ, Kraków 2016