25 marca na całym świecie obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Gofra.

Przepis Kulinarny

Składniki:

• 2 szklanki mąki pszennej
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1/4 szklanki cukru
• 1/2 łyżeczki soli
• 2 jajka
• 1 1/2 szklanki mleka
• 1/2 szklanki roztopionego masła
• 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (opcjonalnie)

Instrukcje:

1. W dużym naczyniu wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia, cukier i sól.
2. W osobnym naczyniu roztrzep jajka, następnie dodaj mleko, roztopione masło oraz ewentualnie ekstrakt waniliowy. Kontynuuj mieszanie, aż składniki się połączą.
3. Stopniowo dodawaj suchą mieszankę do składników mokrych, mieszając delikatnie, aż uzyskasz jednolite ciasto. Nie mieszaj zbyt intensywnie, aby uniknąć nadmiernego wyrabiania ciasta.
4. Rozgrzej gofrownicę i delikatnie posmaruj ją olejem lub roztopionym masłem, aby zapobiec przywieraniu gofrów.
5. Nalewaj ciasto na rozgrzaną gofrownicę (ilość zależy od wielkości gofrownicy) i piecz gofry zgodnie z instrukcjami urządzenia, aż staną się złociste i chrupiące.
6. Gofry są gotowe do podania! Podawaj je na ciepło, posypane ulubionymi dodatkami, takimi jak bita śmietana, owoce, syrop klonowy, czy czekolada.

Zabawa Gastronomiczna

Temat zajęć: Dzień Gofra w Przedszkolu

Cel zajęć: Wprowadzenie dzieci w świat kulinarny poprzez zabawę i eksperymentowanie z jedzeniem, promowanie zdrowego odżywiania poprzez przygotowanie własnych wariantów gofrów.

Czas trwania: Około 2 godzin

Scenariusz:

1. Rozpoczęcie:

• Powitanie dzieci i przedstawienie tematu dnia: „Dzień Gofra w Przedszkolu!”
  • Dzisiaj w naszym przedszkolu przygotowaliśmy wyjątkowe zajęcia, które połączą zabawę z nauką i eksploracją kulinarnego świata! Witamy Was serdecznie w Dniu Gofra, gdzie przeżyjemy niezapomnianą przygodę smaków i kreatywności! Dzisiejsze zajęcia będą poświęcone jednemu z najbardziej rozpoznawalnych przysmaków – gofrom brukselskim! Zanurzymy się w tajniki przygotowania tego pysznego smakołyku, dowiemy się skąd pochodzi i jakie smaki najlepiej do niego pasują. Ale to nie wszystko! Będziecie mieli okazję stać się prawdziwymi małymi kucharzami tworząc własne warianty gofrów i dekorując je według własnego pomysłu. Jest to doskonała okazja do rozwijania kreatywności, umiejętności manualnych oraz poznania nowych smaków i konsystencji. Zapewniamy, że każdy z Was przeżyje dzisiaj niezapomniane doznania kulinarne! Gotowi na wyjątkową przygodę smaków i zabawy? Zaczynamy!
• Krótkie wprowadzenie do gofrów brukselskich – skąd pochodzą, jak smakują i jak bardzo są ważne.
  • Dawno, dawno temu w magicznym mieście Brukseli mieszkała mała dziewczynka o imieniu Eliza. Eliza uwielbiała smaczne jedzenie i zawsze była ciekawa nowych potraw. Pewnego dnia, spacerując po urokliwych uliczkach miasta, natknęła się na mały, przytulny sklepik, w którym panował niesamowity zapach. Zaciekawiona, Eliza weszła do środka i zobaczyła coś, czego jeszcze nigdy wcześniej nie widziała – był to sklepik pełen cudownych gofrów! Właścicielka sklepiku, pani Waflova, opowiedziała Elizie o tajemniczym smaku gofrów brukselskich. „Wiesz, droga Elizo”, powiedziała pani Waflova, „gofry brukselskie to jedne z najsmaczniejszych wypieków na świecie! Są delikatne i puszyste w środku, a na zewnątrz chrupiące i złociste. Każdy, kto je spróbuje, zakocha się w nich od pierwszego kęsa!” Eliza, zafascynowana opowieścią pani Waflovy, postanowiła spróbować tych magicznych gofrów. Pani Waflova uśmiechnęła się i przygotowała dla Elizy świeże, ciepłe gofry. Eliza z niecierpliwością czekała, aż będzie mogła spróbować tego wyjątkowego smaku. Gdy gofry były gotowe, Eliza wzięła pierwszy kęs. Jej oczy rozświetliły się, a usta rozłożyły w szerokim uśmiechu. „To jest niesamowite!” zawołała. „Nigdy wcześniej nie jadłam czegoś tak pysznego!” Pani Waflova uśmiechnęła się z dumą. „Gofry brukselskie mają w sobie coś magicznego”, powiedziała. „Są pełne miłości i tradycji. To nie tylko jedzenie, to prawdziwa uczta dla duszy.” Od tego dnia Eliza często odwiedzała sklepik pani Waflovy, by delektować się smakiem gofrów brukselskich. A czasem, gdy miała ochotę na coś wyjątkowego, sama wyruszała do kuchni, by przygotować te magiczne gofry dla swoich przyjaciół. Od tamtej pory gofry brukselskie stały się ulubionym przysmakiem Elizy i wszystkich mieszkańców Brukseli. I choć minęło wiele lat, smak tych magicznych gofrów pozostaje niezmiennie wyjątkowy dla każdego, kto ma przyjemność ich spróbować. A teraz, drogie dzieci, czy chcielibyście również spróbować tych magicznych gofrów brukselskich? Bo ja wierzę, że dzisiaj i Wy odkryjecie ich cudowny smak!

2. Warsztaty kulinarne:

• Podzielenie dzieci na małe grupy, każdej grupie przypisana jest gofrownica oraz składniki do przygotowania ciasta.
• Dzieci pod opieką nauczyciela mieszają składniki, ucząc się proporcji i konsystencji ciasta.
• Każda grupa może dodać do ciasta różne dodatki, takie jak pokrojone owoce lub czekoladę.

3. Pieczenie i dekorowanie:

• Dzieci pod nadzorem dorosłych wkładają ciasto do gofrownicy i pieką swoje gofry.
• Podczas gdy gofry się pieką, dzieci mogą przygotować stoliki do dekoracji.
• Po upieczeniu gofrów, dzieci dekorują je według własnego pomysłu, używając bitą śmietanę, kolorowe owoce, syropy i inne dodatki.

4. Degustacja i zabawa:

• Po udekorowaniu gofrów, dzieci zbierają się wokół stołu, aby podziwiać swoje dzieła i spróbować różnych wariantów.
• Nauczyciel może poprowadzić krótką dyskusję na temat tego, jakie dodatki najbardziej smakują dzieciom i dlaczego.
• Dzieci mogą również wymieniać się swoimi goframi, aby spróbować różnych smaków.

5. Podsumowanie:

• Krótkie podsumowanie zajęć, pytania otwarte typu „Co najbardziej wam się podobało na dzisiejszych zajęciach?” lub „Czy macie jeszcze jakieś pomysły na inne smaczne dodatki do gofrów?”
• Zakończenie zajęć przy wspólnym sprzątaniu i podziękowaniu dzieciom za udział.

Uwaga: Upewnij się, że wszelkie działania kulinarno-kuchenne są przeprowadzane pod nadzorem dorosłych. Bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze. Dodatkowo, biorąc pod uwagę ewentualne alergie żywnościowe, zadbaj o to, aby wszystkie używane składniki były bezpieczne dla uczestników zajęć.

źródło: Opracowanie własne