Poziom kształcenia: edukacja przedszkolna, edukacja wczesnoszkolna.

Cele ogólne: rozwijanie mądrości poprzez
– stymulowanie inteligencji we wszystkich jej obszarach (analitycznej, twórczej i praktycznej);
– pogłębianie odwagi poznawczej i umiejętności prezentacji własnych pomysłów;
– doskonalenie kompetencji komunikacyjnych.

Cele operacyjne: dziecko/uczeń
– generuje indywidualnie i we współpracy z innymi pomysły rozwiązania problemu;
– opracowuje w zespole i prezentuje opis wytworu wg określonych zasad;
– komunikuje innym swoje opinie na wskazany temat.

Metody
– problemowe: dyskusja, metoda zadań stawianych do wykonania, informacja zwrotna;
– techniki twórczego myślenia: wspólne dzieło, skojarzenia, kampania reklamowa.

Formy organizacyjne: zespołowa, indywidualna.

Środki dydaktyczne:

obrazki lub wydrukowane nazwy rodzajów wiatru (w zależności od potrzeb i możliwości dzieci), kartoniki TAK/NIE dla każdego dziecka, różnorodne materiały i przybory plastyczne.

Przebieg zajęć

I. Wprowadzenie
Zadanie rozwijające płynność słowną Wiatr jest… (jaki?). Zadaniem dzieci jest wymieniać kolejno po jednym przymiotniku. Zadanie trwa tak długo, jak długo dzieci mają pomysły.

II. Część zasadnicza
1. Zadanie „Rodzaje wiatru”. Dzieci wymieniają określenia dotyczące wiatru (takie jak: wietrzyk, wiaterek, wiatr, bryza, wichura, wietrzysko, zawierucha, zawieja, zamieć, wicher, halny, huragan, orkan, sztorm itp.). Próbują wyjaśnić te określenia (jeżeli dzieci mają problem z wymienianiem rodzajów wiatru, nauczyciel może je podpowiadać, zapisać na tablicy lub dać wydrukowane nazwy, a dzieci wyjaśniają znaczenie tych określeń; dzieci mogą też wcześniej przygotować się w domu do tego ćwiczenia).
2. Zadanie „Opisy wiatru”. Dzieci otrzymują kartoniki: TAK/NIE. Nauczycielka czyta określenia dotyczące wiatru, a dzieci podnoszą odpowiednie kartoniki, w zależności od tego, czy określenie wiatru jest użyte popraw- nie czy niepoprawnie. Przykładowe określenia: łagodny wicher, gwałtowny wietrzyk, mocny huragan, ciepły wiaterek, delikatne wietrzysko, wielka zawierucha, spokojna zamieć itp.
3. Zadanie „Jak zmierzyć wiatr?”. Zadaniem dzieci (w parach lub w niewielkich zespołach) jest wymyślenie i zaproponowanie sposobów pomiaru siły wiatru (wraz ze skalą), a następnie przy użyciu dostępnych przedmiotów i przyborów plastycznych przygotowanie prezentacji tych sposobów. Do prób można wykorzystać wentylatory. Dzieci w zespołach zadaniowych mają także przygotować odpowiednią prezentację walorów tego urządzenia – opisać jego zastosowanie i możliwości tak ciekawie, by urządzenie to spodobało się innym.
4. Prezentacje wszystkich pomysłów z użyciem techniki „kampania reklamowa”. Zespoły zadaniowe dokonują prezentacji swoich pomysłów, starając się przekonać innych do walorów tego urządzenia.

III. Zakończenie – refleksja nad prezentacjami
Każde dziecko kolejno wskazuje, która prezentacja urządzenia podobała mu się najbardziej i uzasadnia, dlaczego.

źródło: Elżbieta Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej…