Opowieści o zimie – zajęcia rozwijające dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu. Wprowadź dzieci w magiczny świat zimowych historii poprzez storytelling, zabawy sensoryczne i teatrzyk. Scenariusz wspierający wyobraźnię, komunikację i rozwój językowy, idealny na zimowe dni.
Temat: Opowieści o zimie – jak wprowadzić dzieci w świat zimowych historii
Cel ogólny zajęć
Rozwijanie wyobraźni, umiejętności językowych i komunikacyjnych u dzieci ze spektrum autyzmu poprzez angażujące zajęcia związane z tematyką zimową.
Cele szczegółowe
- Zachęcenie dzieci do aktywnego uczestnictwa w zajęciach grupowych.
- Rozwijanie umiejętności opowiadania i rozumienia historii.
- Stymulacja sensoryczna poprzez elementy wizualne, dotykowe i dźwiękowe.
- Kształtowanie pozytywnych skojarzeń z zimą.
Metody pracy
- Metoda storytellingu (opowiadanie historii).
- Elementy dramy (odgrywanie scenek).
- Zabawy sensoryczne.
- Praca z ilustracjami i rekwizytami.
Formy pracy
- Praca w małej grupie (3-5 dzieci).
- Indywidualne zaangażowanie każdego dziecka.
Materiały dydaktyczne
- Duża, ilustrowana książka o zimie (np. „Zima na wsi” lub inna tematyczna).
- Rekwizyty sensoryczne: sztuczny śnieg, kawałki materiałów (np. miękki polar, bawełna).
- Mini teatrzyk (np. kartonowe sceny i postacie).
- Kolorowe obrazki przedstawiające zimowe krajobrazy i scenki (np. dzieci na sankach, bałwan, zamarznięty staw).
- Płyta z odgłosami zimy (wiatr, śnieg, skrzypienie butów w śniegu).
Przebieg zajęć
1. Wprowadzenie (10 minut)
- Powitanie i wprowadzenie w temat zajęć.
- Nauczyciel siada z dziećmi w kręgu, witając każdego po imieniu, i zapowiada temat: „Dziś przeniesiemy się do magicznego, zimowego świata”.
- Pokazuje dzieciom ilustrowaną książkę i wspólnie zastanawia się, co można robić zimą.
- Sensoryczne wprowadzenie do zimy.
- Dzieci dotykają przygotowanych materiałów, np. „śnieżnego” polaru, i opowiadają, jak się czują (zimno, miękko, puszyście).
- Nauczyciel włącza dźwięki zimy i pyta dzieci, co słyszą (np. wiatr, skrzypiący śnieg).
2. Część główna (30 minut)
Etap 1: Opowiadanie historii (10 minut)
- Czytanie lub opowiadanie historii o zimie.
- Nauczyciel czyta krótką opowieść o dzieciach budujących bałwana lub przygodzie zwierząt zimą, pokazując ilustracje.
- Zadaniem dzieci jest wskazywanie na obrazku tego, co opisuje nauczyciel (np. bałwana, sanki).
- Interaktywne pytania.
- „Jak myślisz, co będzie dalej?”
- „Co byś zrobił, gdybyś znalazł ślady zwierząt w śniegu?”
- „Czy lubisz zimę? Dlaczego?”
Przykładowa opowieść: „Magiczna Zimowa Noc”
Wprowadzenie do opowieści
Zanim zaczniesz czytać lub opowiadać historię, przygotuj dzieci na magiczną podróż:
- Powiedz: „Dziś opowiem Wam o pewnym niezwykłym zimowym wieczorze, kiedy wszystko wokół wyglądało jak w bajce”.
- Użyj delikatnej muzyki w tle (np. dźwięków dzwoneczków lub odgłosów śniegu), aby zbudować nastrój.
Magiczna Zimowa Noc
W małej wiosce otoczonej lasem wszyscy szykowali się do świąt. Śnieg padał nieustannie od kilku dni, przykrywając drzewa, dachy i drogi puszystą, białą kołdrą. W powietrzu czuć było zapach choinek, a w oknach domów migotały światełka.
Mała Zosia siedziała przy oknie w swoim pokoju i patrzyła na ośnieżony świat. Zastanawiała się, jak to możliwe, że wszystko zimą staje się tak ciche i spokojne. Nagle, tuż obok jej domu, zobaczyła coś niezwykłego – małe zwierzątka biegające po śniegu. Były to lisek, królik i jeżyk, którzy wyglądali, jakby ze sobą rozmawiali.
Zosia szybko założyła ciepły płaszcz, czapkę i rękawiczki. Cichutko wyszła na zewnątrz, by zobaczyć, co robią zwierzątka. Kiedy się zbliżyła, usłyszała ich rozmowę.
– Musimy znaleźć jedzenie na święta! – powiedział królik, trzęsąc nosem.
– Tak, ale śnieg wszystko przykrył – dodał jeżyk.
– Nie martwcie się, coś znajdziemy – uspokoił ich lisek.
Zosia postanowiła pomóc. Wróciła szybko do domu i poprosiła mamę o trochę marchewek i jabłek. Mama, zdziwiona, zapytała:
– Po co ci to, Zosiu?
– Chcę pomóc naszym zimowym przyjaciołom! – odpowiedziała z uśmiechem dziewczynka.
Zosia położyła jedzenie na talerzu i zostawiła je na śniegu. Zwierzątka od razu podbiegły i zaczęły jeść. Po chwili lisek spojrzał na Zosię i powiedział:
– Dziękujemy, Zosiu. Dzięki tobie będziemy mieli ciepłe i radosne święta.
Dziewczynka nie mogła uwierzyć własnym uszom – zwierzęta przemówiły! Ale zanim zdążyła coś powiedzieć, z nieba spadł maleńki, migoczący płatek śniegu. Gdy dotknął jej dłoni, poczuła ciepło i radość, jakby cały świat chciał jej podziękować za dobry uczynek.
Od tamtej pory Zosia zawsze pamiętała, że nawet najmniejszy gest dobroci może odmienić czyjś dzień – nawet w zimowy, chłodny wieczór.
Pytania do opowieści
- Co zrobiła Zosia, aby pomóc zwierzątkom?
- Jak myślisz, dlaczego zwierzątka były smutne?
- Czy ty kiedyś pomogłeś komuś w trudnej sytuacji? Jak się wtedy czułeś?
- Jakie inne zwierzątka mogłyby potrzebować pomocy zimą?
Uwagi dla nauczyciela
- Opowiadając historię, używaj różnych tonów głosu, aby ożywić postacie.
- Pokaż dzieciom ilustracje przedstawiające Zosię, zwierzątka i zimowy krajobraz, aby lepiej zrozumiały fabułę.
- Po opowieści zaproponuj krótką zabawę, np. „Naśladuj zwierzątko” – dzieci mogą udawać liska, królika lub jeżyka.
Ta opowieść rozwija empatię, wyobraźnię i umiejętność słuchania, a także wprowadza dzieci w magiczny nastrój zimy.
Etap 2: Zabawy sensoryczne (10 minut)
- Dotykamy zimy.
- Nauczyciel podaje dzieciom sztuczny śnieg lub piankę i zachęca do formowania kulek, naśladując lepienie bałwana.
- Dzieci mogą też naśladować rzucanie śnieżkami w wyimaginowany cel.
- Zimowe rekwizyty.
- Każde dziecko wybiera rekwizyt (np. mini sanki, figurkę bałwana) i wymyśla jedno zdanie do historii, np. „Mój bałwan chce iść na spacer”.
Etap 3: Mini teatrzyk (10 minut)
- Odgrywanie scenek.
- Dzieci wspólnie układają prostą scenkę na podstawie opowiedzianej historii, np.:
- „Dzieci budują bałwana, ale zaczyna padać śnieg”.
- „Zwierzęta szukają jedzenia pod śniegiem”.
- Nauczyciel pomaga dzieciom wczuć się w role, wykorzystując rekwizyty i dźwięki zimy.
- Dzieci wspólnie układają prostą scenkę na podstawie opowiedzianej historii, np.:
3. Podsumowanie (10 minut)
- Dyskusja o zajęciach.
- Nauczyciel pyta dzieci, co im się najbardziej podobało: „Czy wolisz opowiadać historie, czy odgrywać je w teatrzyku?”
- Dzieci dzielą się swoimi wrażeniami, pokazując ulubione obrazki lub rekwizyty.
- Zimowy taniec.
- Na zakończenie dzieci tańczą do muzyki inspirowanej zimą (np. „Wśród nocnej ciszy” lub dźwięki dzwoneczków).
Uwagi dla nauczyciela
- Pamiętaj o indywidualnym podejściu – niektóre dzieci mogą potrzebować więcej czasu na odpowiedź lub dodatkowego wsparcia przy zadaniach sensorycznych.
- Zapewnij przyjazną atmosferę i nie naciskaj, jeśli dziecko nie chce w pełni uczestniczyć – pozwól mu obserwować i dołączać, gdy będzie gotowe.
Najczęściej zadawane pytania
1. Jakie są cele tych zajęć?
Celem zajęć jest rozwijanie wyobraźni, komunikacji i umiejętności współpracy u dzieci ze spektrum autyzmu w kontekście zimowej tematyki.
2. Czy zajęcia nadają się tylko dla dzieci ze spektrum autyzmu?
Nie, mogą być dostosowane także dla innych dzieci z trudnościami komunikacyjnymi lub rozwojowymi.
3. Jakie umiejętności rozwijają te zajęcia?
Zajęcia wspierają rozwój umiejętności językowych, sensorycznych oraz wyobraźni. Dzieci uczą się także pracy w grupie i wyrażania emocji.
4. Co zrobić, jeśli dziecko nie chce uczestniczyć w teatrzyku?
Warto zaproponować dziecku prostszą rolę lub zadanie indywidualne, np. pomaganie nauczycielowi w obsłudze rekwizytów.
5. Jak długo trwają zajęcia?
Zajęcia trwają około 50 minut, ale można je skrócić lub wydłużyć w zależności od potrzeb grupy.
Scenariusz zajęć „Opowieści o zimie” wprowadza dzieci w magiczny świat zimowych historii, łącząc rozwój komunikacji, sensoryki i wyobraźni w przyjaznej i angażującej atmosferze. Idealny pomysł na zimowe dni w przedszkolu.
autyzm.life i neuroróżnorodni 