„Duchowość to nie ucieczka od rzeczywistości, lecz najgłębsza forma obecności w niej.”
— Jon Kabat-Zinn
Kiedy potrzeba czegoś więcej niż słów
Wielu rodziców i terapeutów dzieci z autyzmem intuicyjnie czuje, że wsparcie emocjonalne to nie tylko praca nad zachowaniami, komunikacją czy funkcjonowaniem społecznym. To także coś więcej – głębsze spotkanie z dzieckiem tam, gdzie rodzi się poczucie bezpieczeństwa, tożsamości i sensu. W miejscu, gdzie emocje, ciało i umysł splatają się z tym, co trudno ująć w słowa.
Psychologia transpersonalna podpowiada, że człowiek to nie tylko zestaw mechanizmów i reakcji. To także istota zdolna do przeżywania głębokich stanów świadomości, doświadczania piękna, poczucia więzi z innymi ludźmi, przyrodą, światem. To podejście staje się szczególnie cenne w pracy z osobami w spektrum autyzmu, dla których słowa często bywają niewystarczające, a świat emocji i doznań zmysłowych jest bardziej intensywny i złożony.
Czym jest psychologia transpersonalna?
Psychologia transpersonalna to nurt, który wyłonił się z psychologii humanistycznej w latach 60. XX wieku, w odpowiedzi na potrzebę szerszego spojrzenia na człowieka. Jej twórcy – tacy jak Abraham Maslow, Stanislav Grof czy Anthony Sutich – zauważyli, że psychologia powinna obejmować także duchowy wymiar doświadczenia, nie tylko patologię czy „normalność”.
„Psychologia transpersonalna zajmuje się badaniem najwyższych potencjałów człowieka oraz doświadczeniami, które wykraczają poza zwykłe poczucie tożsamości.”
— Stanislav Grof
Nie chodzi tu o religię, ale o głębokie doświadczenia wewnętrzne, takie jak:
- poczucie jedności z innymi ludźmi lub światem,
- stany flow i twórczego zanurzenia,
- medytacja, kontemplacja, techniki uważności,
- wizualizacje, sny, praca z wyobraźnią,
- duchowe przebudzenia, ale też kryzysy egzystencjalne.
To psychologia, która obejmuje ciało, umysł, emocje i to, co wykracza poza nie – pozwalając na zintegrowanie wszystkich tych obszarów.
Dlaczego warto znać psychologię transpersonalną wspierając dziecko z autyzmem?
Dzieci w spektrum autyzmu często przeżywają świat na poziomie sensorycznym i emocjonalnym, a niekoniecznie werbalnym. Ich sposób bycia w świecie nierzadko wymyka się klasycznym schematom terapeutycznym. Psychologia transpersonalna otwiera drzwi do innych form kontaktu – tam, gdzie dialog słowny nie wystarcza.
🌀 Oto, co wnosi podejście transpersonalne do wsparcia dziecka z ASD:
1. Daje przestrzeń na bycie „tu i teraz”
Techniki uważności (mindfulness), świadomego oddechu, kontaktu z ciałem pozwalają dziecku uczyć się regulacji emocji i napięcia bez presji, bez oceny, w bezpiecznej obecności dorosłego.
2. Wzmacnia poczucie sensu i wartości siebie
Dzieci z autyzmem często doświadczają poczucia „niedopasowania” do świata. Praktyki transpersonalne pomagają budować pozytywne przekonania o sobie, poczucie przynależności, wewnętrzną siłę.
3. Pozwala na ekspresję poprzez sztukę, ruch, wyobraźnię
Medytacje wizualizacyjne, malowanie, tworzenie mandali czy praca z ciałem (np. taniec spontaniczny) to narzędzia, które pozwalają dziecku wyrażać to, czego nie potrafi opisać słowami.
4. Uczy uważnego towarzyszenia dziecku w jego doświadczeniach
Psychologia transpersonalna zachęca dorosłych do bycia świadkami, a nie „naprawiaczami”. Chodzi o obecność bez oceniania, bez pośpiechu, bez oczekiwań. O stworzenie przestrzeni, w której dziecko może być sobą.
5. Pomaga w redukcji lęku i napięcia
Techniki relaksacyjne, oddechowe, wizualizacyjne stosowane w duchu transpersonalnym mogą skutecznie wspierać dziecko w radzeniu sobie z lękiem, przeciążeniem sensorycznym, bezsennością.
Transpersonalne podejścia, które mogą wspierać dziecko z ASD:
- Mindfulness i medytacja dla dzieci (np. „oddychający miś”)
- Tworzenie mandali i kolorowanie jako forma wyciszenia
- Wizualizacje bezpiecznego miejsca
- Relaksacja przez świadomy oddech i skanowanie ciała
- Praca z wyobraźnią – opowieści terapeutyczne, bajkoterapia
- Proste praktyki wdzięczności i życzliwości („co dziś było dla mnie dobre?”)
Warto podkreślić, że wszystkie te metody powinny być dostosowane indywidualnie do dziecka, jego wrażliwości i możliwości sensorycznych.
Poniżej znajduje się lista „5 sposobów na uważne towarzyszenie dziecku z autyzmem”, którą możesz wykorzystać jako infografikę, checklistę lub w ramce w artykule:
🧡 5 sposobów na uważne towarzyszenie dziecku z autyzmem
- ✅ Bądź obecny bez pośpiechu i oceniania
Nie spiesz się z reakcją. Zamiast „poprawiać” dziecko, po prostu bądź obok – z ciekawością, otwartością i akceptacją. - ✅ Słuchaj nie tylko słów, ale i emocji
Zwracaj uwagę na gesty, spojrzenie, ruchy ciała. Czasem to właśnie w nich dziecko najpełniej wyraża swoje potrzeby. - ✅ Używaj prostych technik uważności
Wprowadź do codzienności krótkie chwile zatrzymania: wspólny głęboki oddech, obserwowanie płomienia świecy, słuchanie dźwięków otoczenia. - ✅ Stwórz bezpieczną przestrzeń do wyrażania siebie
Pozwól dziecku malować, rysować, układać historie, bawić się w sposób, który pomaga mu pokazać emocje – bez oceny efektu. - ✅ Pamiętaj, że mniej znaczy więcej
Nie musisz ciągle mówić ani tłumaczyć. Czasem najważniejsze jest spokojne bycie razem w ciszy, dawanie przestrzeni na to, co się pojawia w dziecku.
Podsumowanie: Spotkanie z dzieckiem poza słowami
Psychologia transpersonalna uczy, że prawdziwe uzdrowienie nie zawsze przychodzi przez słowa. Czasem najważniejsze dzieje się w ciszy, w spojrzeniu, w spokojnym oddechu, w przestrzeni stworzonej dla bycia „tu i teraz”. Dzieci w spektrum autyzmu często potrzebują właśnie takiego rodzaju wsparcia – nie tylko terapeutycznej interwencji, ale autentycznego, empatycznego spotkania, które daje im poczucie bycia ważnymi i kochanymi takimi, jakimi są.
„Największym darem, jaki możemy dać drugiemu człowiekowi, jest nasza prawdziwa obecność.”
— Thich Nhat Hanh




























































