Poziom kształcenia: edukacja przedszkolna, edukacja wczesnoszkolna.

Cele ogólne: rozwijanie mądrości poprzez

– stymulowanie inteligencji we wszystkich jej obszarach (analitycznej, twórczej i praktycznej);
– doskonalenie komunikatywności;
– budzenie poczucia odpowiedzialności za bezpieczeństwo swoje i innych.

Cele operacyjne: dziecko/ uczeń

– ocenia sytuację i podejmuje decyzję o wezwaniu odpowiedniej służ- by ratunkowej;
– potrafi przeprowadzić rozmowę telefoniczną z operatorem, udzielając odpowiednich informacji;
– formułuje hipotezy oraz plan doskonalenia własnych umiejętności.

Metody

– problemowe i aktywizujące: drama, dyskusja, „Prawda – fałsz”, informacja zwrotna;
– techniki twórczego myślenia: „co by było, gdyby…”, planowanie.

Formy organizacyjne: zbiorowa, zespołowa, indywidualna zróżnicowana.

Środki dydaktyczne:

komputer, rzutnik multimedialny, filmowe scenki pokazujące sytuacje zagrożenia (pożar budynku, złodziej kradnący towar w sklepie, zasłabniecie jakiejś osoby na ulicy), duże, kolorowe zdjęcia przedstawiające ambulans, radiowóz, wóz strażacki, plakietki z numerami alarmowymi służb ratunkowych, karteczki z numerami alarmowymi do kolorowania, telefony-zabawki, szarfy (3 kolory: czerwony, niebieski, żółty), kolorowe kredki i mazaki, karteczki z telefonami do kolorowania.

PRZEBIEG ZAJĘĆ

I. Wprowadzenie
Zadanie „Jaka to służba ratownicza?”. Nauczyciel wiesza na tablicy duże zdjęcia przedstawiające samochody służb ratowniczych: karetkę pogotowia ratunkowego, radiowóz policyjny, wóz strażacki. Dzieci opisują zadania służb ratowniczych i podają ich nazwy.

II. Część zasadnicza
1. Zadanie „Zagrożenia – co robić?”. Dzieci siadają na dywanie, tak, aby każde dobrze widziało ekran. Nauczyciel włącza kolejno przygotowane (krótkie, 1–2 minutowe) fragmenty filmów, przedstawiające przykładowe sytuacje zagrożenia (pożar budynku, złodziej kradnący towar w sklepie, zasłabniecie jakiejś osoby na ulicy). Po każdym fragmencie obrazującym niebezpieczną scenkę dzieci odpowiadają na pytania: Co złego działo się na filmie?, Jak należałoby się zachować w tej sytuacji?, Jaką służbę ratowniczą trzeba/można zawiadomić?
2. Zadanie „Numery alarmowe”. Następnie nauczyciel dzieli grupę dzieci na cztery zespoły. Każde dziecko w grupie otrzymuje kolorową szarfę: 1. grupa dostaje szarfy czerwone, 2. grupa – szarfy niebieskie, 3. grupa – szarfy żółte, a 4. grupa – szarfy zielone. Grupa z czerwonymi szarfami reprezentuje straż pożarną, z niebieskimi – policję, z żółtymi – pogotowie ratunkowe, a z zielonymi – centrum powiadamiania ratunkowego. Zadaniem dzieci jest przygotowanie (przy stolikach, na tablicach lub na dywanie) kolorowych plansz z numerami alarmowymi (997, 998, 999, 112), które przynależą do danej służby (dzieci mogą układać porozcinane obrazki, mogą kolorować cyfry-kontury lub wycinać i naklejać w zależności od możliwości i zainteresowania). Po ukończeniu pracy przygotowane plansze umieszczają w widocznym miejscu i wspólnie z nauczycielem omawiają je.
3. Zadanie „Prawda – fałsz”. Nauczyciel głośno odczytuje zdania opisujące
wybrane zagrożenie, które może mieć miejsce w codziennym życiu, np.:

Powiązane: