Cele:

• Samoregulacja
• Poprawa nastroju
• Rozwijanie świadomości
• Relaks
• Odpoczynek
• Reset
• Kształtowanie osobistej odpowiedzialności
• Budowanie poczucia własnej wartości
• Budowanie poczucia samosprawstwa
• Lepsze rozumienie siebie

Czas trwania:

• dłuższy czas realizacji

Grupa wiekowa:

• od 5. roku życia

Materiały:

• indywidualnie dobrane do potrzeb dziecka

Aranżacja i przebieg

Mózg człowieka działa według schematów. Zdarzenia pozytywne i negatywne zapisują się w strukturach umysłowych w postaci skryptów, nagła ekspozycja na dany obiekt wywołuje określony pozytywny lub negatywny emocjonalnie stan.

Dzieci przeżywają stres równie często jak dorośli. Nauczenie dziecka świadomego aktywowania w sobie stanu odprężenia, związane jest z poznaniem dziecka i umiejętnością wzmacniania w nim poprzez trening stanu relaksu. Małe dzieci mogą lubić zabawkę, osobę lub miejsce, czasem zapach. Mózg zapamiętuje doznania sensoryczne, dlatego poznanie szczególnego pozytywnego relaksującego elementu w jego życiu, pozwoli przenieść go w postaci zdjęcia, które zawsze może towarzyszyć dziecku, jako katalizatora pozytywnego pobudzenia emocjonalnego, nazwanego talizmanem.

Opiekun zachęca rodzica i dziecko do sfotografowania ulubionego przedmiotu i przekazania dziecku, by zawsze mogło mieć go przy sobie. Wzmocnienie działania jako katalizator pozytywnej energii, nastąpi wtedy, gdy rodzic poprosi, by dziecko opowiedziało i zwerbalizowało, trzymając realny talizman i talizman przenośny jak najwięcej pozytywnych rzeczy z nim związanych.

Przez kilka dni przedmiot i jego mały odpowiednik, powinny towarzyszyć małemu dziecku w jego aktywnościach, a rodzic w sposób świadomy powinien aktywować jak najwięcej pozytywnych, radosnych i lekkich doświadczeń, które zostaną zakodowane w komórkowej pamięci małego dziecka. Następnie rodzic zapewnia, że zawsze, jak tylko dziecko poczuje się zaniepokojone, patrząc na talizman poczuje się bezpieczne, spokojne, że zawsze dobre wspomnienia i miłość rodzica otoczą dziecko niewidzialną mgiełką spokoju.

Pierwszym kryzysem dla wielu dzieci jest rozpoczęcie edukacji przedszkolnej, później szkolnej. Za każdym razem, gdy dziecko czuje się nieszczęśliwe i niespokojne, pedagog prosi, by podopieczny wyjął talizman, popatrzył na niego, tak długo jak potrzebuje, przywołał w pamięci miłe wspomnienia. Gdy dziecko jest małe, to pedagog przytulając maluszka, może pomóc w aktywowaniu w jego biologicznym ciele pozytywnych wspomnień i emocjonalnie pozytywnego stanu.

Umiejętność uspokajania się to trening przenoszenia uwagi ze zdarzeń trudnych na pozytywne doświadczenia, to sztuka samodzielnego odwrócenia uwagi od bieżącej chwili, która w dziecku wywołuje smutek. To także edukacja racjonalnego analizowania sytuacji trudnej.

Pedagog świadomy, że dziecko posiada talizman, powinien:

• aktywować w dziecku odmienny stan emocjonalny przez zmianę obiektu koncentracji (tym elementem, który ma wspomagać działania pedagoga jest właśnie talizman);
• maksymalnie skoncentrować się na pozytywnych wspomnieniach, wzmacniając działanie talizmanu i odwracając uwagę dziecka od przyczyny dziecięcej rozpaczy;
• zracjonalizować niepokój dziecka poprzez pewne akcentowanie, iż każda sytuacja zostanie rozwiązana najlepiej dla dziecka.

Wielokrotny trening tworzy umiejętności blokowania negatywnych emocji, zmiany obiektu, o jakim myśli dziecko oraz wzmacniania siebie przez samo uspakajające racjonalne argumenty. Wiele dorosłych osób nie posiada umiejętności blokowania negatywnych emocji i myśli. W silnym negatywnym emocjonalnym pobudzeniu zdają się wzmacniać myśli negatywne i negatywne scenariusze przez co negatywny emocjonalny stan utrzymuje się dłużej i gorzej wpływa na ciało i komfort psychiczny. Umiejętność wykształcenia w dzieciach zdolności do zmiany obiektu koncentracji z negatywnego na pozytywny tworzy wysokie kompetencje emocjonalne na przyszłość, dzięki czemu dziecko, a później dorosły, będzie świadomy swoich emocji, jak również zachowa siłę pozytywnego nastawienia i przekonanie o możliwości znalezienia rozwiązania w sytuacji trudnej.

Zakończenie

Zawsze po tym, jak dziecko się uspokoi powinno być nagrodzone przytuleniem, komunikatami werbalnymi przez rodzica i pedagoga.

źródło: A. Kozdroń, Nowe scenariusze zajęć dla nauczycieli pedagogów i rodziców…, 2019