Wiosenna uwaga i uważność

Cel zajęć: Pomoc dzieciom ze spektrum autyzmu w rozwijaniu umiejętności koncentracji, obserwacji i świadomej obecności w teraźniejszym momencie poprzez interaktywne i dostosowane do ich potrzeb ćwiczenia.

Grupa wiekowa: Przedszkolaki ze spektrum autyzmu (3-6 lat)

Czas trwania: Około 60 minut

Zajęcia:

1. Powitanie (5 minut):

• Spokojne powitanie dzieci i zaproszenie do krótkiej sesji oddechu lub jogi oddechowej, aby pomóc im uspokoić się i skupić na teraźniejszym momencie.

Uspokajająca sesja oddechu: Rozpoczynamy nasze wiosenne zajęcia od ciepłego i przyjaznego powitania każdego dziecka. Zapraszamy dzieci do uspokojenia się i zanurzenia w chwili obecnej poprzez krótką sesję oddechu. Dzieci siedzą wygodnie na podłodze lub na krzesłach wokół nauczyciela. Nauczyciel zachęca dzieci do zamknięcia oczu lub skupienia uwagi na jednym punkcie przed sobą. Następnie prowadzi dzieci przez kilka głębokich oddechów, prosząc je, aby wdech było dłuższy od wydechu. Nauczyciel może używać prostych metafor, takich jak „wdychanie powietrza jak ciepły promień słońca” i „wydech jak miękki wiosenny wiatr”, aby pomóc dzieciom skupić się na oddechu i odprężyć się. Po krótkiej sesji oddechu nauczyciel zaprasza dzieci do delikatnego rozciągnięcia się, poruszenia ramionami i nogami, aby przygotować ciało do dalszych aktywności. Dzieci otwierają oczy, wydłużają się i uśmiechają, gotowe na kolejne wiosenne przygody.

2. Obserwacja natury (15 minut):

• Krótki spacer po ogródku przedszkolnym lub parku w pobliżu, podczas którego dzieci są zachęcane do obserwowania wiosennych zmian w przyrodzie, takich jak kwitnące kwiaty, śpiewające ptaki czy rosnące pąki.
• Po powrocie do klasy dzieci dzielą się swoimi obserwacjami za pomocą swoich ulubionych form komunikacji.

3. Sensoryczne eksploracje (20 minut):

• Stacja z różnymi przedmiotami związanymi z wiosną, takimi jak piórka, gałązki, kolorowe kamienie, liście, czy kwiaty.
• Dzieci mają czas na badanie, obserwację i opisywanie każdego przedmiotu za pomocą swoich zmysłów.

4. Ćwiczenia oddechowe (10 minut):

• Krótka sesja ćwiczeń oddechowych lub jogi dla dzieci, aby pomóc im w zapanowaniu nad emocjami i skupieniu uwagi na teraźniejszym momencie.
• Nauczyciel może prowadzić proste ćwiczenia oddechowe, takie jak „balonik”, „kwiat” czy „pszczoła”.

Ćwiczenia oddechowe:

W tej części zajęć pragniemy nauczyć dzieci prostych, ale skutecznych technik oddechowych, które pomogą im zapanować nad emocjami i skupić uwagę na chwili obecnej. Dla dzieci ze spektrum autyzmu, oddech może być niezwykle pomocny w regulacji stanów emocjonalnych oraz zwiększeniu świadomości ciała.

Kwiat: Nauczyciel prosi dzieci o ściągnięcie butów i usadowienie się w wygodnej pozycji na podłodze lub na krzesłach. Zapewnia im cichą i spokojną atmosferę oraz zaprasza do skupienia się na oddechu. Następnie nauczyciel wprowadza ćwiczenie. Prosi dzieci, aby wyobraziły sobie, że są małymi nasionami, które właśnie wsadzono do ziemi. Kiedy wdychają, wyobrażają sobie, że są jak nasiona rosnące w ziemi, a gdy wydychają, wyobrażają sobie, że rosną ku górze, rozkwitając w piękne kwiaty. W trakcie ćwiczenia nauczyciel podkreśla, że tak jak kwiaty, również my możemy się rozwijać i rosnąć w siłę poprzez nasz oddech. Nauczyciel prowadzi dzieci przez kilka cykli oddechowych, zachęcając do wolnego i głębokiego wdychania i wydechu. Po zakończeniu ćwiczenia dzieci mają czas na obserwację swoich odczuć i refleksję na temat tego, jakie zmiany zauważyły w swoim ciele i umyśle podczas praktyki oddechu. Nauczyciel kończy sesję oddechową delikatnym zaproszeniem do powrotu do codziennych czynności, mając nadzieję, że dzieci będą mogły wykorzystać te proste techniki oddechowe jako narzędzie do radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami i stresami.

Balonik: Nauczyciel prosi dzieci o wygodne usadowienie się w pozycji siedzącej na podłodze lub na krzesłach. Następnie zachęca dzieci do wyobrażenia sobie, że mają przed sobą balonik. Wdech jest momentem, w którym dmuchają powietrze do balonika, powoli i głęboko napełniając go, a wydech jest chwilą, gdy delikatnie wydmuchują, aby balonik unosił się w powietrzu. Nauczyciel zachęca dzieci do wyobrażenia sobie, jak balonik powoli rośnie, stając się coraz większym i bardziej kolorowym, za każdym razem gdy wdychają. Po kilku cyklach oddechowych dzieci mogą wyobrazić sobie, że puszczają balonik obserwując, jak wznosi się wysoko w powietrze.

Pszczoła: Po ćwiczeniu „Balonik” nauczyciel może wprowadzić ćwiczenie „Pszczoła”. Prosi dzieci, aby zamknęły oczy i wyobraziły sobie, że są pszczołami zbierającymi nektar z kwiatów. Wdech jest chwilą, kiedy pszczoła zbiera nektar, unosząc się w górę, a wydech jest momentem, kiedy pszczoła wraca do ula, spokojnie lądując. Nauczyciel zachęca dzieci do wyobrażania sobie, jak pszczoła spokojnie zbiera nektar, czerpiąc radość z chwili obecnej. Po kilku cyklach oddechowych dzieci mogą otworzyć oczy i podzielić się swoimi odczuciami z nauczycielem i innymi dziećmi. Nauczyciel kończy sesję oddechową delikatnym podziękowaniem dzieciom za ich zaangażowanie i zachęca do praktykowania tych prostych technik oddechowych również w domu, jako narzędzia do radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami i emocjami.

5. Sensoryczne opowiadanie (10 minut):

• Czytanie krótkiej opowieści lub bajki z wiosennej tematyce, podczas którego dzieci mają możliwość używania różnych zmysłów, aby lepiej zrozumieć opowiadane historie.
• Nauczyciel może stosować dodatkowe elementy sensoryczne, takie jak zapachy, dźwięki czy rekwizyty, aby wzmocnić doświadczenie.

6. Podsumowanie i relaksacja (5 minut):

• Krótka chwila na podzielenie się refleksjami i odczuciami po zajęciach.
• Spokojna relaksacja na zakończenie, może to być krótka medytacja lub sesja masażu relaksacyjnego.

Zakończenie:
Zajęcia kończą się w spokojnej atmosferze, z uśmiechami na twarzach dzieci i nauczycieli. Każde dziecko jest docenione za swoje wysiłki i zaangażowanie w ćwiczenia z uwagi i uważności. Nauczyciel zachęca dzieci do kontynuowania praktyki uważności również poza przedszkolem, jako narzędzia do radzenia sobie z codziennymi emocjami i stresami.