Cele:

• Słuchanie
• Koncentracja
• Uwaga
• Obserwacja
• Samoświadomość
• Dedukcja
• Pamięć
• Zadawanie pytań
• Integracja

Zgadnij jak?

Dwoje dzieci opuszcza pomieszczenie, a pozostali uczestnicy naradzają się, jaką pozycję, wyrażającą złość lub spokój, powinni przyjąć po powrocie do sali. Pozycją wyrażająca złość może być na przykład siedzenie plecami do siebie ze skrzyżowanymi rękoma i nogami. Dzieci, które wyszły z sali po powrocie próbują odgadnąć, jak powinny usiąść lub stanąć, kierując się tym, jak głośno klaszcze reszta grupy. Im są bliżsi przyjęcia określonej pozycji, tym oklaski są głośniejsze.

Adaptacje

Dzieci, które wyszły z pomieszczenia, po powrocie próbują ustawić we właściwej pozycji dwoje innych uczestników zabawy.

Do zastanowienia

Czasem otrzymujemy od otoczenia informacje zwrotne o tym, na ile dobrze lub źle wykonujemy jakieś zadanie lub czy jesteśmy na dobrej drodze do tego wykonania, czasem jednak musimy polegać na własnej samoświadomości. Porozmawiajcie o zachowaniu realizmu w odniesieniu do samoświadomości. W jaki sposób orientujesz się, że robisz coś dobrze? W jaki sposób poznajesz, że jesteś odprężony lub spięty? Skąd wiesz, że powinieneś zrobić coś inaczej?

Piątka i joker

Para graczy siada w środku kręgu. Przez ustalony czas przyglądają się sobie uważnie, zwracając uwagę na kolor oczu i włosów, ubranie, itd. Następnie odwracają się do siebie plecami. Pozostali uczestnicy zadają pytania (np. „Jakiego koloru są skarpetki Beaty”), na zmianę obu osobom z pary. Za każdą prawidłową odpowiedź gracze otrzymują po jednym punkcie. Każdy gracz może (w momencie, gdy jest jego kolej na udzielenie odpowiedzi) zawołać, zanim padnie pytanie: „Joker!”. Jeśli prawidłowo odpowie na pytanie, gracze zdobywają 5 punktów. Runda trwa tak długo, aż para graczy zdobędzie 10 punktów.

Adaptacje

Czas przeznaczony na obserwację można wydłużyć lub skrócić.

Każda para może odpowiadać na ten sam zestaw pytań.

Trzy osoby siadają na środku i odpowiadają na pytania o sobie nawzajem.

Do zastanowienia

Porozmawiajcie o podobieństwach i różnicach. Jaki byłby świat, gdybyśmy wszyscy jednakowo się ubierali? Co byłoby w tym dobrego? A co nie byłoby dobre?

Wszyscy się zmieniają

Jedna osoba opuszcza pomieszczenie. Ktoś z grupy zmienia coś w swoim wyglądzie (na przykład zdejmuje buty, zakłada sweter lub związuje włosy). Obserwator wraca do sali i próbuje odgadnąć, kto coś zmienił w swoim wyglądzie i jaka to zmiana.

Adaptacje

Dwie osoby opuszczają pomieszczenie. Trzy osoby zmieniają coś w swoim wyglądzie lub zamieniają się miejscami. Gracze, którzy wracają do sali, próbują odgadnąć, jakie zmiany zaszły w wyglądzie pozostałych uczestników.

Do zastanowienia

Porozmawiajcie o umiejętności obserwowania i patrzenia z pełną świadomością, w przeciwieństwie do „rzucania na coś okiem”. Dlaczego zawsze musimy decydować, na czym skupiamy swoją uwagę?

źródło: D. M. Plummer, Jak kształtować umiejętności społeczne…, 2010