Reklamy

Słowotok to zaburzenie komunikacji polegające na chaotycznej, bezładnej, szybkiej mowie, „wyrzucaniu” z siebie potoku słów, czyli wypowiadania dużej ilości słów w przyspieszonym tempie. Wypowiedź w słowotoku ma słabo zarysowany sens lub w ogóle pozbawiona jest sensu. Charakteryzowana jest jako bezładna, niespójna gadatliwość. Słowotok jest objawem niektórych chorób i zaburzeń psychicznych oraz neurologicznych: na przykład afazji, lezji kory mózgu w obszarze wzgórza, zdarza się w przypadku manii i schizofrenii katatonicznej.

Objawy słowotoku

Słowotok to nieustanne mówienie, bez „ładu i składu”, czyli bez nadawania wypowiedzi zrozumiałej formy i istotnej treści. Czasami jest to niezrozumiałe bełkotanie, do samego siebie lub do kogoś innego. Osoba ze słowotokiem mówi nieustannie, nie bardzo dbając o to, czy ktoś jej słucha i czy ją rozumie. Słowotok wymaga jak najszybszego zgłoszenia się do lekarza, ponieważ zazwyczaj wskazuje na poważną chorobę lub uszkodzenie mózgu. Większość z fizjologicznych przyczyn słowotoku jest możliwa do wyleczenia za pomocą środków farmakologicznych.

Ćwiczenia szeptane – mowa

Przyczyny słowotoku

Przyczyną słowotoku zazwyczaj są zmiany w mózgu w ośrodku mowy zlokalizowanym w płacie czołowym. Zmiany te mogą pojawić się na skutek urazu, udaru lub innych problemów fizjologicznych. Przy słowotoku występującym w chorobach psychicznych uszkodzenie płata czołowego (ośrodka mowy) może być obecne, ale nie musi.

Jedną z możliwych przyczyn słowotoku jest afazja, czyli zaburzenie funkcji językowych na skutek uszkodzenia mózgu. Często afazja pojawia się w wyniku udaru mózgu. Tego rodzaju stan i związany z nim słowotok wymaga natychmiastowej interwencji i pomocy medycznej.

Inną możliwą przyczyną słowotoku jest uszkodzenie (leja) tkanki mózgowej (kory mózgu) w wyniku na przykład stanu zapalnego lub usunięcia określonego obszaru mózgu (płata czołowego), przecięcie połączeń nerwowych w tym obszarze bądź zniszczenie tkanki mózgowej, na przykład na skutek wypadku.

Reklamy

Kolejną możliwą przyczyną słowotoku jest zaburzenie ze strony psychiki zwane manią. Polega ono na występowaniu podwyższonego, często drażliwego nastroju, czasem połączonego ze słowotokiem. W tym stanie występuje gonitwa myśli, chory nie potrafi na niczym skupić swojej uwagi, wiąże się to również z nieustannym wyrzucaniem z siebie wypowiedzi niezbyt sensownych lub całkowicie pozbawionych sensu. Mania spowodowana jest ze wzrostem poziomu neuroprzekaźników: serotoniny i noradrenaliny. Jej inne przyczyny to na przykład infekcje, choroby nowotworowe, urazy bądź udar mózgu, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, padaczka skroniowa, pelagra, pląsawica Huntingtona, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Cushinga. Każda z tych chorób i związany z nią słowotok wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej.

Słowotok pojawia się także w chorobie dwubiegunowej afektywnej, w epizodach maniakalnych. W tym stanie pacjent przeżywa gonitwę myśli, jej wypowiedzi mają postać „sałaty słownej”, a jej gadatliwość jest trudna lub wręcz niemożliwa do opanowania. Także w tym przypadku niezbędna jest konsultacja i pomoc lekarska (psychiatryczna).

Język schematyczny a stres u dzieci ze spektrum autyzmu

Czasami słowotok może pojawić się wyniku zażycia substancji psychoaktywnych takich jak amfetamina, kokaina i niektórych leków, na przykład lewodopy, kortykosteroidów (stosowanych do leczenia chorób obwodowych). Leki te mają silne działanie na mózg i mogą wywoływać skutki uboczne podobne do zażycia substancji psychoaktywnych. Stan ten również wymaga jak najszybszej interwencji i pomocy lekarza.

Słowotok może także być objawem schizofrenii katatonicznej, czyli choroby psychicznej polegającej na zwiększonej lub zmniejszonej aktywności ruchowej (w tym mówienia) (źródło: medonet.pl)

Schizofrenia katatoniczna to rodzaj zaburzenia psychicznego, w którym dominują objawy zaburzenia ruchu, takie jak pobudzenie lub odwrotnie – zastyganie w jednej pozycji.

Schizofrenia katatoniczna to rodzaj schizofrenii, który charakteryzuje się głównie zaburzeniami ruchu, takimi jak pobudzenie lub odwrotnie – osłupienie.

Mowa, komunikacja i język, logopedia…

Schizofrenia katatoniczna – przyczyny
Reklamy

Dokładne przyczyny schizofrenii katatonicznej nie są znane. Ogólnie przyjmuje się, że wystąpieniu tej choroby sprzyja nakładanie się czynników genetycznych i środowiskowych.

Jeśli w rodzinie występowała schizofrenia, ryzyko zachorowania wzrasta (u dzieci osób ze schizofrenią aż o 15 proc. w porównaniu z innymi osobami). Obciążenia rodzinne zwiększają prawdopodobieństwo pojawienia się schizofrenii, ale muszą wystąpić także inne czynniki, które ją wyzwolą, np.:

  • trauma z dzieciństwa
  • niewłaściwe relacje między rodzicami
  • brak akceptacji przez rówieśników

Również długotrwałe stosowanie narkotyków i innych substancji psychoaktywnych (np. marihuany, środków stymulujących) uważane jest za czynnik zwiększający ryzyko zachorowania.

Choroba może być także wynikiem stresu pourazowego.

Schizofrenia katatoniczna – objawy

Przed pojawieniem się objawów schizofrenii katatonicznej zwykle obserwuje się cechy i zachowania, które mogą być uważane za nieprawidłowe. Są to zwykle:

  • trudności w kontaktowaniu się z innymi ludźmi
  • izolowanie się
  • chłód emocjonalny
  • ekscentryczność
  • nadmierna wrażliwość
  • nieufność

Następnie pojawiają się objawy zwiastunowe, które nie są jeszcze właściwymi objawami schizofrenii katatonicznej, jednak są już wyraźnymi zmianami zachowania, myślenia i percepcji. Najczęściej obserwuje się:

  • zaburzenia snu lub bezsenność
  • urojenia prześladowcze, ksobne
  • odczucia typu depersonalizacji
  • objawy lękowe (więcej – źródło: poradnikzdrowie.pl)

Rozwój mowy i myślenia – ćwiczenia rytmizujące, oddechowe, głosowe, rewalidacja, autyzm

Metody leczenia słowotoku

Słowotok leczy się w zależności od jego przyczyny. W przypadku słowotoku spowodowanego manią i schizofrenią katatoniczną podaje się leki uspakajające i antypsychotyczne (neuroleptyki). W przypadku słowotoku spowodowanego mechanicznymi lub fizjologicznymi uszkodzeniami mózgu niezbędne jest jak najszybsze wykrycie bezpośredniej przyczyny uszkodzenia (na przykład czy wynika ono z udaru, czy z uszkodzenia tkanki mózgowej na skutek stanów zapalnych) oraz jego miejsca i zaradzenie mu – operacyjne lub farmakologiczne. Zazwyczaj w każdym przypadku pojawienia się słowotoku, niezależnie od jego przyczyny, konieczna jest jak najszybsza wizyta u lekarza (neurologa lub psychiatry) (źródło: medonet.pl)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.