Reklamy

Uważne zabawy sensoryczne

Reklamy
Reklamy

Zróbmy wspólnie ścieżkę sensoryczną

Czego potrzebujesz?

  1. Wolnego miejsca na podłodze.
  2. Dużej liczby różnorodnych przedmiotów codziennego użytku i artykułów spożywczych, na przykład:
  • szyszki
  • folia aluminiowa
  • futerko od kurtki zimowej
  • folia bąbelkowa
  • patyczki
  • liście
  • miękka poduszka
  • woreczki lub poszewki, do których wrzucisz na przykład:
    • kaszę
    • groch
    • pomponiki
    • makaron

Jak zrobić ścieżkę sensoryczną?

Ścieżkę sensoryczną ułóż według własnego pomysłu na podłodze w domu lub na podwórku. Ważne, by znalazły się w niej elementy zarówno twarde, jak i miękkie, różnego kształtu, na przykład okrągłe, kwadratowe, w kształcie stóp, różnej wielkości, grubości, a także o różnej fakturze: gładkie, chropowate, śliskie, z dużymi i małymi wypustkami w różnych kształtach, pokryte różnymi materiałami.

Co czują moje bose stopy?

Ćwiczenie pozwoli ci się wyciszyć, zatrzymać na chwilę, z uwagą poczuć to, czego będziesz dotykać. Często poruszasz się tak szybko, że nawet nie dostrzegasz tego, co czujesz. Dzięki temu ćwiczeniu będziesz mógł zauważyć, co czują twoje stopy, dotykając różnych powierzchni.

Zdejmij buty i skarpetki i gołymi stopami wejdź na pierwszy element. Nie spiesz się. Stań, zamknij oczy, oddychaj spokojnie i zapytaj siebie, co czują twoje stopy. Jak ci jest: miękko czy twardo, gładko czy szorstko, zimno czy ciepło?

Oderwij jedną stopę od podłoża i przez chwilę postój na drugiej. Zrób to z zamkniętymi i otwartymi oczami. Zauważ różnicę. Jak się czułeś, gdy stałeś na prawej stopie, a jak, gdy na lewej? Wróć do stania na dwóch nogach. Rozluźnij swoje ciało, oddychaj swobodnie i zauważaj, co czują twoje stopy: palce, pięty. Powoli przejdź na drugi element ścieżki. Zauważ, czym różni się od poprzedniego. Co dostrzegasz? Przechodź przez ścieżkę powoli, dostrzegając, co się zmienia, co w każdej chwili czują twoje stopy. Na koniec wróć na ten element ścieżki, na którym czułeś się najlepiej. Co czułeś, stojąc na nim? A może z czymś ci się kojarzy?

Adriana Kloskowska

Dlaczego ważne jest rozwijanie uważności na własne ciało?

Ciało jest podstawą naszej ludzkiej egzystencji. To dzięki niemu żyjemy: oddychamy, przetwarzamy energię, poruszamy się, nawiązujemy kontakt z otoczeniem. Można je porównać do skomplikowanej maszyny, która dla nas pracuje w każdej minucie naszego życia, czy o tym myślimy, czy nie. Śpimy, pracujemy, przemieszczamy się, odpoczywamy – a ciało spełnia swoje funkcje. Wiele z tych ważnych funkcji jest automatycznych i przebiega bez udziału naszej woli. Inne procesy, takie jak na przykład orientacja w przestrzeni czy komunikacja, wymagają pewnego poziomu skupienia i decyzji.

Mobilizacja ciała do obrony

Jedną z automatycznych funkcji ciała jest uruchomienie reakcji obronnej w sytuacji zagrożenia. Mózg w ciągu milisekund jest w stanie zmobilizować cały organizm do walki lub ucieczki. Te momenty większego pobudzenia i napięcia nazywamy potocznie stresem. Zdarzają się nam codziennie, często wielokrotnie. Najważniejszą kwestią jest to, czy potrafimy je zauważyć. 

Konsekwencje ignorowania sygnałów z ciała

Gdy pojawia się ścisk w żołądku, serce zaczyna bić szybciej albo nagle pocą nam się dłonie – odwracamy od tego uwagę i skupiamy się na działaniu. A to jest właśnie ten moment, kiedy ciało daje znać, że dzieje się coś trudnego, że rozpoczęła się reakcja stresowa. Jeśli świadomie nie zmniejszymy napięcia, na przykład biorąc głębszy oddech, reakcja stresowa będzie nadal się rozwijać jako proces nieświadomy, utrzymując ciało w ciągłej gotowości. Jakie mogą być tego konsekwencje? Możemy zacząć doświadczać przeciążenia, nadmiernej reaktywności na bodźce i pogorszenia nastroju.

Jak uczyć siebie i swoje dzieci uważności na ciało?

Uważność na ciało jest bardzo istotna. To jak sprawdzenie, czy w samochodzie wszystkie wskaźniki są sprawne, czy jest odpowiedni poziom oleju i czy kierunkowskaz działa. Codzienna praktyka uważności na ciało pozwala zorientować się, co się z nami dzieje i czego potrzebujemy w danej chwili. Jeśli my dorośli, zaczniemy obserwować swoje ciało i nauczymy tego dzieci, na przykład rozmawiając z nimi o tym, co czują i jak reagują na różne odczucia w ciele, wtedy doświadczą, że całe ciało i jego sygnały to ważna sprawa. Regularna rozmowa o tym, co dzieje się w ciele dzięki uważności na różne doznania, rozpoznawaniu ich i nazywaniu, to pierwszy krok ku świadomej obecności w ciele. To niezwykle cenna umiejętność i wspaniała zabawa! Może wzmacniać zarówno rodzica, jak i dziecko w pokonywaniu codziennych trudności.

Magdalena Kulińska

źródło: mindfulkids.pl

#arkusz #asd #Asperger #autyzm #BożeNarodzenie #czytanie #dzienniki #edukacja #emocje #grafomotoryka #IPET #komunikacja #lekcja #manualne #metody #motoryka #mowa #niepełnosprawność #niepełnosprawnośćintelektualna #pedagog #percepcja #pisanie #program #przedszkole #rewalidacja #scenariusz #scenariusze #schemat #sensoryka #SI #sposoby #społeczne #szkoła #tematyczne #terapia #terapiaręki #umiejętności #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zabawy #zajęcia #zajęciaterapeutyczne #ćwiczenia

Reklamy

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: