Infekcje ucha to dość powszechna choroba wieku dziecięcego, związana z bólem i dyskomfortem. Nie ma dowodów na to, by dzieci z niepełnosprawnościami rozwojowymi, w tym z ASD, były mniej podatne na zapalenie ucha niż dzieci rozwijające się typowo.

Liczni badacze sugerują, że istnieje związek przyczynowy między zapaleniem ucha środkowego a zachowaniami problemowymi, w tym także z autoagresją w ASD (Bailey i Pyles, 1989; Gardner i Sovner, 1994).

Co to jest ostre zapalenie ucha środkowego i jakie są jego przyczyny?

Wśród ostrych zapaleń ucha środkowego wyróżnia się ostre ropne (bakteryjne) i ostre nieropne (wirusowe) zapalenie ucha środkowego. Do pierwszej grupy należą: nawrotowe zapalenie ucha oraz ostre zapalenie ucha u niemowląt. Natomiast ostre nieropne zapalenie ucha obejmuje: krwotoczne zapalenie błony bębenkowej i ostre martwicze zapalenie ucha środkowego.

Do bakterii mogących wywoływać ostre zapalenie ucha środkowego należą: Streptococcus pneumoniaeHaemophilus influenzaeMoraxella catarrhalis. Najczęściej zakażenie przechodzi do jamy bębenkowej z nosa lub nosogardła.

Nawrotowe ostre zapalenie ucha środkowego rozpoznaje się, gdy u pacjenta występują, co najmniej 3 epizody choroby w ciągu pół roku lub co najmniej 4 w ciągu roku. U dzieci ustala się rozpoznanie zapalenia nawrotowego, jeśli wystąpił 1 epizod choroby w pierwszych 6 miesiącach życia lub 2 epizody w ciągu pierwszego roku życia (Otolaryngologia, mp.pl)

Dzieciom z niepełnosprawnościami rozwojowymi, włączając w to zaburzenia ze spektrum autyzmu, prawdopodobnie w wyniku upośledzenia przetwarzania informacji sensorycznych często brakuje umiejętności komunikacyjnych, za pomocą których mogłyby poinformować o swoim dyskomforcie albo dokładnie zlokalizować swój ból. Stąd też zachowania problemowe mogą być jednym ze sposobów wyrażania fizycznego dyskomfortu.

Uderzanie głową

Uderzanie głową , choć nie jest jedynym zachowaniem problemowym, które można połączyć z zapaleniem ucha środkowego, odnotowuje się u neurotypowych niemowląt i małych dzieci z chorobami górnych dróg oddechowych oraz zapaleniem ucha środkowego (deLissovoy, 1962, 1963). W 1989 roku Gunsett i współpracownicy opublikowali studium przypadku dokumentujące związek między uderzaniem głową a zapaleniem ucha środkowego u osoby dorosłej. Tak więc, biorąc pod uwagę dostępne w chwili obecnej dane oraz dość powszechne występowanie zapalenie ucha środkowego w okresie dzieciństwa, adolescencji i dorosłości, osoby ze spektrum autyzmu w różnym wieku, przejawiające zachowania problemowe (w tym autoagresywne i agresywne) powinny być badane pod kątem zapalenia ucha środkowego, a następnie odpowiednio leczone (dr n. med. Mary Coleman, 2018)

źródło:

  • S. M. Edelson, J. B. Johnson, Zachowania autoagresywne w autyzmie…, Harmonia Universalis, Gdńsk 2018
  • Otolaryngologia, mp.pl