Z komiksowych rozmówek można korzystać razem z historyjkami społecznymi…https://autyzmschemat.life/historyjki-spoleczne/

„Komiksowe rozmówki to strategie interaktywne, które pomagają zrozumieć założenia dziecka, nastolatka lub dorosłego dotyczące jakiejś sytuacji towarzyskiej. Komiksowe rozmówki tworzy się za pomocą prostych rysunków ludzików, „chmurek myśli” i dymków, w których znajdują się słowa, aby wizualnie odwzorować interakcje społeczne. Z użyciem kolorowych długopisów i kartek rysuje się ludziki, które reprezentują daną osobę oraz innych ludzi biorących udział w interakcji. Dymki wypełniają słowa demonstrujące to, co osoby te powiedziały oraz co – jak zgadujemy – mogły pomyśleć. Można zakodować treść o ładunku emocjonalnym za pomocą kolorów. Taka strategia pomaga nauczycielowi, terapeucie lub rodzicowi dowiedzieć się, jakie są założenia dziecka oraz w jaki sposób patrzy ono na dane wydarzenie. Z komiksowych rozmówek mogą korzystać ludzie w każdym wieku, nie tylko dzieci.

Carol Gray pisze, że komiksowe rozmówki systemowo identyfikują to, co mówią i robią ludzie, oraz podkreślają to, co mogą oni myśleć. Każda taka rozmówka wyraża szacunek względem myśli i uczuć innych, gdyż przykłada się w niej taką samą wagę do wypowiedzianych słów i czynności w interakcji. Wyjaśnia też, że komiksowe rozmówki często zapewniają wgląd w perspektywę ucznia na temat danej sytuacji i służą jako nieodzowne rozwinięcie historyjek społecznych” (Faherty, 2016).

źródło: C. Faherty: „Autyzm… Co to dla mnie znaczy?…”, WUJ, Kraków 2016