Percepcja motoryczna

Ćwiczenia sprawności percepcyjno-motorycznej, autyzm i zaburzenia pokrewne:

  • Wypełnianie dużych wzorów kolorem.
  • Wypełnianie prostych kształtów ograniczonych konturem.
  • Układanie obrazków w szeregu według kolejności, w jakiej były eksponowane.
  • Układanie obrazków z części.
  • Dobieranie w pary dwóch jednakowych obrazków.
  • Dorysowanie brakujących elementów obrazka.
  • Etykietowanie i podpisywanie obrazków.
  • Układanie klocków, przedmiotów na podstawie słyszanego rytmu.
  • Układanie puzzli.
  • Odtwarzanie układów przestrzennych.
  • Odszukiwanie drogi w labiryncie.
  • Odwzorowywanie prostych kształtów (linii pionowych, poziomych, kół).
  • Kształcenie orientacji w kierunkach – różnicowanie strony lewej i prawej, góry i dołu.
  • Kształcenie pamięci dowolnej, długotrwałej.
  • Dopasowywanie przedmiotów o różnych kształtach do otworów.
  • Gniecenie papieru w kulkę w jednej ręce.
  • Haftowanie, przewlekanie sznurków przez otwory w tekturkach.
  • Robienie małych kulek z kolorowej bibuły, cynofolii i naklejanie ich na kartonie według wzoru (owoce, kaczka, kura, gęś) lub nawlekanie na igłę nitkę.
  • Swobodne, luźne ruchy, np. naśladowanie deszczu (strzepywanie dłoni).
  • Sięganie ręką po wskazany przedmiot.
  • Trzymanie narzędzia plastycznego.
  • Przekładanie z ręki do ręki wybranego przedmiotu.
  • Posługiwanie się nożyczkami, np. cięcie po wyznaczonych liniach.
  • Wycinanie według własnych pomysłów i naklejanie.
  • Wycinanie po linii prostej, falistej form geometrycznych, rysunków konturowych, liter, sylab, wyrazów z makulatury.
  • Lepienie z plasteliny różnych figur.
  • Łączenie kropek i kolorowanie wnętrza konturu.
  • Montowanie konstrukcji z gotowych elementów, klocków, krążków, koralików, patyczków.
  • Napełnianie pudełka klockami (wkładanie w wyznaczone miejsce).
  • Nawlekanie koralików o różnych wielkościach otworów i różnych kształtach na nitkę, tasiemkę.
  • Składanie pociętych obrazów na wzorze, według wzoru i bez wzoru.
  • Malowanie po dużych powierzchniach.
  • Malowanie obrazka plasteliną.
  • Malowanie farbami dużych kształtów.
  • Malowanie motywów ornamentalnych, np. wzorów serwetek, talerzyków.
  • Zamalowywanie i zakreskowywanie rysunków konturowych kredkami.
  • Wodzenie palcem po śladzie.
  • Kopiowanie wzorów, rysunków przez kalkę, folię. Kolorowanie kredkami, farbami, pisakami według instrukcji (np. 2- różowy, 5 – niebieski, 8 – zielony).
  • Kolorowanie (kredą, kredką woskową lub plakatówką) dużych figur na tablicy lub na papierze.
  • Kolorowanie dużych powierzchni. Kończenie szlaczków, rysunków.
  • Kreślenie linii poziomych, pionowych, falistych, ukośnych zamkniętych na wzorze, według wzoru.
  • Kreślenie dużych, płynnych linii (wykonywanych całą ręką i ramieniem).
  • Kreślenie w powietrzu (chorągiewka, obręcz, ręka).
  • Kreślenie na tablicy kolorową kredą.
  • Kreślenie na piasku palcem lub patykiem.
  • Kreślenie (kredą, węglem, plakatówką) na dużych arkuszach papieru.
  • Kreślenie prostych kształtów (linii, kół) w powietrzu, na stole najpierw jedną ręką, następnie drugą, a na końcu obiema jednocześnie.
  • Kreślenie na ograniczonej, małej powierzchni, np. kartonie.
  • Kreślenie leżących ósemek, np. poprzez obrysowywanie dwóch lub więcej kół.
  • Obrysowywanie szablonów, swojej lewej dłoni, lewej stopy.
  • Pogrubianie konturów.
  • Pogrubianie prostych kształtów, np. linii poziomych, pionowych.
  • Poprawianie linii kolorowym pisakiem bez odrywania ręki.
  • Rysowanie drugiej części drzewa.
  • Rysowanie kredą, patyczkiem, palcem, pisakiem, ołówkiem.
  • Rysowanie według wzoru, według instrukcji słownej, z piosenką.
  • Rysowanie na dużej powierzchni (dowolnie; dowolne ruchy koliste; rysowanie kropek, kresek).
  • Rysowanie znaków graficznych po zakropkowanych wzorach.
  • Rysowanie eksponowanych wzorów z pamięci.
  • Rysowanie szlaczków, wzorków (łączenie kropek).
  • Rysowanie kompozycji geometrycznych według wzoru.
  • Rysowanie prostych i krzywych linii pomiędzy coraz bardziej zwężającymi się granicami.
  • Rysowanie przy wykorzystaniu szablonów.
  • Rysowanie linii w polach i bez ograniczenia pola.
  • Rysowanie po liniach.
  • Rysowanie linii równoległej do podanego wzoru.
  • Rysowanie labiryntów.
  • Posługiwanie się małymi, przestrzennie ograniczonymi ruchami..
  • Przeprowadzanie treningów pamięciowych.
  • Przetwarzanie obrazu wzrokowego na graficzny.
  • Usprawnianie koordynacji wzrokowo-ruchowej, np. trafianie do celu oddalonego o 1 m.
  • Usprawnianie ruchów i kontroli nad własnymi ruchami.
  • Wykonywanie precyzyjnych ruchów rękami, dłońmi, palcami.
  • Utrzymywanie właściwego napięcia mięśniowego (mięśnie dłoni i palców).
  • Uzupełnianie brakujących figur odpowiednim kolorem.
  • Identyfikowanie znaków graficznych (takich samych, podobnych). Kreślenie litery w powietrzu, na dużych arkuszach papieru, na tablicy.
  • Kształtowanie koordynacji wzrokowo-ruchowej z wykorzystaniem materiału literowego.
  • Odwzorowanie liter z gotowych elementów (na wzorze, obok wzoru, bez wzoru).
  • Pisanie wzorów literopodobnych i liter po śladzie, na tackach z piaskiem, na czystych kartkach, a następnie w liniach palcem, patyczkiem, kredą, ołówkiem, kredkami, pisakami.
  • Pisanie po śladzie.
  • Pisanie w ograniczonym polu.
  • Pisanie ruchem ciągłym.
  • Wyszukiwanie liter w labiryntach (próby odczytywania sylab i wyrazów.
  • Ćwiczenia w kształtnym, czytelnym, płynnym pisaniu ze zwróceniem uwagi na prawidłową konstrukcję liter, połączenia między literami, odstępy między wyrazami.
  • Zamienianie pisma drukowanego na pisane.
  • Przepisywanie według wzoru z książki lub tablicy.
  • Podpisywanie obrazków.

Ćwiczenia relaksujące według programu Wittenberga

  • Obniżanie napięcia mięśniowego.
  • Wykonywanie ruchów przedramienia (odwodzenie i przywodzenie w płaszczyźnie poziomej; wznoszenie i opuszczanie).
  • Rozwijanie orientacji w częściach ciała: lewa ręka, prawa noga.
  • Rozwijanie koordynacji ciała i precyzji oraz płynności ruchów równoczesnych (rysowanie w powietrzu leniwej ósemki w różnych układach ciała i ręki).
  • Rozwijanie psychomotoryki (współpraca analizatora wzrokowego i słuchowego).
  • Rozładowywanie napięcia mięśni barków.
  • Ruchy barku – rytmiczne balansowanie.

źródło: K. Grabe, E. Zarębińska, Program dydaktyczno-terapeutyczny, http://www.eduforum.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.