Reklamy

Arteterapia

Arteterapia, czy inaczej artterapia, to – jak nazwa wskazuje – terapia przez sztukę. Dokładniej, jest to rodzaj psychoterapii, która wykorzystuje różne dziedziny artystyczne. Pozytywny wpływ sztuki na psychikę człowieka znany jest od dawna. Arteterapię stosowali już pod koniec XIX w. dwaj francuscy psychiatrzy A. A. Tardieu i M. Simon, ale sam termin – z ang. „art therapy” – po raz pierwszy został użyty przez angielskiego nauczyciela, Adriana Hilla w 1942 roku.

Sam Sigmund Freud postulował doniosłą rolę twórczości artystycznej w badaniu treści nieświadomości. W Polsce, na początku XX w. metodą tą zajmował się wybitny pedagog i etyk, prof. Stefan Szuman, a po nim krakowski onkolog, prof. Julian Aleksandrowicz, który wprowadził tę technikę do szpitali jako uzupełnienie tradycyjnych metod kuracji.

Działania artystyczne są sposobem na wyrażenie siebie, a wie o tym doskonale każdy plastyk, tancerz, czy muzyk. Wokaliści powtarzają, że dopiero po wejściu na scenę czują, że żyją, że są sobą. Osoby z problemami natury emocjonalnej, psychologicznej, często dopiero przez sztukę są w stanie się otworzyć. Jest to bezcenne, bo tylko wtedy terapeuta może im pomóc. Należy podkreślić, że w arteterapii nie trzeba mieć żadnych uzdolnień w kierunku określonej dziedziny sztuki, to nie ma znaczenia. Działanie terapeutyczne ma sam proces twórczy (poradnikzdrowie.pl).

Zajęcia arteterapii wzmacniają u dzieci wiarę w siebie, wspomagają ich rozwój, zmniejszają poziom lęku i stresu, a także poprawiają umiejętność pracy w grupie. Szczególnie zalecane jest to dla dzieci z zaburzeniami takimi jak ADHD.

Termin arteterapia, czyli leczenie sztuką pojawił się w okresie międzywojennym w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Jak pisze w swojej książce poświęconej temu zagadnieniu Wiesław Karolak, za autora pojęcia uważa się angielskiego artystę pracującego z pacjentami w sanatoriach Adriana Hilla. Rozpoczął on samodzielny ruch artystów, którzy podróżowali od szpitala do szpitala zachęcając pacjentów do tworzenia sztuki. Takie leczenie zostało określone nurtem arteterapii sztuki. Wykorzystywał on naturalny leczniczy potencjał działań artystycznych. Później pojawiły się również inne koncepcje arteterapii ale wszystkie sprowadzały się do wspólnego mianownika. Nie ma arteterapii bez sztuki i nie ma arteterapii bez terapii. Połączenie terapii i sztuki to coś więcej niż tylko suma tych dwóch składników. Dlatego też przeważa opinia, że arteterapeuta w takim samym stopniu powinien być artystą, jak i psychoterapeutą.

Praca z emocjami

Zajęcia z arteterapii przeznaczone są właściwie dla wszystkich w każdym wieku. Pomagają osobom chorującym ale też tym, które chcą doskonalić swoje relacje z innymi, rozwijać zdolności twórcze i własną osobowość. Pomagają w leczeniu chorób psychicznych i zaburzeń zachowania ale też w schorzeniach onkologicznych, neurologicznych, kardiologicznych, w rehabilitacji i rekonwalescencji. Podczas pracy z dziećmi arteterapia sprawdza się przy problemach z nadpobudliwością psychoruchową, problemach szkolnych, neurologicznych, zaburzeniach emocji i rozwoju.

Wachlarz zajęć arteterapeutycznych jest naprawdę szeroki. Mogą być prowadzone za pomocą rysunku, malarstwa, rzeźby ale też muzyki, teatru, dramy, czy literatury.

Arteterapeuta pracuje z trudnymi emocjami, ludźmi w depresji, żałobie, którzy nie radzą sobie z lękiem, stresem, złością i agresją. Celem terapii sztuką nie jest tworzenie arcydzieł ale przede wszystkim sam proces tworzenia nastawiony na trwałe przywracanie pacjentowi wiary w sens życia. To, co trudno wyrazić słowami pojawia się łatwiej za pomocą rysunku, czy dramy. Często nieświadomie pacjent może dotrzeć do źródła swojej choroby.

Przewodnik z narzędziami

Prowadzący w arteterapii jest rodzajem przewodnika, który mając przed sobą postawiony konkretny problem używa odpowiednich narzędzi, by naprowadzić osobę uczestniczącą w zajęciach do dotarcia do treści często ukrytych w podświadomości i wyrażenia ich za pomocą ruchu, czy obrazu. Wtedy osoba uczestnicząca w takiej terapii łatwiej wpada na trop tego skąd bierze się jej negatywne samopoczucie lub inny problem z którym się zmaga. Arteterapia może być prowadzona indywidualnie lub w grupie. Uczestnictwo w grupowych zajęciach dodatkowo wzmaga poczucie, że nie jest się samemu ze swoim problemem, a inni ludzie stają się również wyzwalaczami pozytywnych treści.

Malowanie, rysowanie i inne techniki plastyczne pomagają wyrazić emocje w bezpieczny sposób oraz zintegrować się wewnętrznie. Pracuje się tymi technikami również po to, by wzmocnić kogoś w problemach stricte fizycznych. Technik malarskich, czy rzeźby używa się w terapii ręki, czy niedowładów.

Pojedyncza sesja arteterapii składa się z części działaniowej i refleksyjnej. Podczas części działaniowej uczestnicy wykonują prace, np. plastyczne przy użyciu różnych materiałów, a w refleksyjnej omawiają je z arteterapeutą. Obie części są nierozłączne. Przeprowadzenie tylko jednej z nich nie przyniosłoby pełnego efektu terapeutycznego.

Co to daje dzieciom

Reklamy
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.