Reklamy

Nieśmiałość – stan psychiczny, w którym obecne są pewne charakterystyczne elementy na płaszczyźnie emocjonalnej, motywacyjnej, poznawczej lub behawioralnej, pojawiający się w sytuacji, gdy jednostka jest lub wyobraża sobie bycie ocenianą przez inne osoby. Philip Zimbardo wskazał, że pierwsze pisane użycie słowa nieśmiałość odnotowano w wierszu z około roku 1000 p.n.e., gdzie utożsamiano je ze sformułowaniem łatwy do przestraszenia.

Emocje – scenariusze zajęć dla dzieci ze spektrum autyzmu

Odczuwanie niepokoju – historyjka społeczna, autyzm

Na nieśmiałość składają się przede wszystkim:

  • w sferze emocjonalnej: uczucie zażenowania, skrępowania, zakłopotania, często też lęku (zwłaszcza przed mającą nastąpić oceną),
  • nie w pełni kontrolowane zachowania mające na celu doraźne ograniczenie lub uniknięcie tych przykrych emocji, np. niepodejmowanie działania, które mogłoby podlegać ocenie,
  • koncentracja na przeżywanych emocjonalnych symptomach nieśmiałości, jej zewnętrznych objawach (zob. niżej) i procesie oceny.

Przeżywaniu nieśmiałości (zwłaszcza silnemu) często towarzyszą objawy somatyczne, takie jak przyspieszony puls, czerwienienie i pocenie się, napięcie mięśniowe (zwłaszcza mięśni twarzy), rzadziej drżenie. Niektóre z nich mogą być łatwo zaobserwowane i rozpoznane przez otoczenie jako oznaki nieśmiałości, szczególnie w połączeniu z jej behawioralnymi konsekwencjami. Obawa przed tym często stanowi dodatkowy czynnik potęgujący nieśmiałość. Według niektórych badaczy, skrajną postacią nieśmiałości jest fobia społeczna – najczęstsze zaburzenie lękowe (źródło: wikipedia.org).

Reklamy

Czym jest nieśmiałość?

Nieśmiałość można rozumieć zasadniczo na dwa sposoby: jako stan, który zdarza się od czasu do czasu każdemu z nas (międzynarodowe badania prof. P. Zimbardo wykazały, że tylko 7% osób może stwierdzić, że nigdy nie doświadczyły nieśmiałości!), bądź też jako mniej lub bardziej stałą cechę, która ujawnia się w rozmaitych życiowych sytuacjach społecznych. W tym pierwszym rozumieniu nieśmiałość jest nie tyle cechą osobowości, ile po prostu przemijającym stanem onieśmielenia. Zna go przytłaczająca większość z nas. Jednak osób, które wykazują nieśmiałość częściej, jako stałą cechę charakteru, nie jest wcale mało – badania B. Carducciego wskazują, że mogą one stanowić nawet połowę populacji! Jeśli nie zauważamy tego na co dzień, to przypuszczalnie dlatego, że większość z nich ma swoją nieśmiałość „w ryzach” i nauczyło się zbytnio nie okazywać jej na zewnątrz. To jednak jeszcze zbyt mało, aby naprawdę poradzić sobie z nieśmiałością (wciąż bowiem osoby te odczuwają ją „od środka”, co może wywoływać znaczny dyskomfort).
Najbardziej znany badacz nieśmiałości prof. P. Zimbardo definiuje ją jako psychiczne ograniczenie, utrudnienie bądź też barierę związaną z lękiem odczuwanym wobec innych ludzi, zwłaszcza potencjalnie emocjonalnie zagrażających: obcych (z powodu ich nieprzewidywalności), mających władzę i autorytet lub też osób odmiennej płci (a w przypadku 
osób nieheteroseksualnych – tej samej płci).
Z kolei I. Dzwonkowska zauważa, że pełny „syndrom nieśmiałości” można stwierdzić, kiedy współwystępują następujące zjawiska:

  • charakterystyczny dla osób nieśmiałych schemat „Ja” wyrażający się w stwierdzeniu „Jestem nieśmiała(-ły)”,
  • trwała tendencja do zahamowania pożądanych zachowań w sytuacjach społecznych,
  • odczuwanie dyskomfortu i napięcia (stresu) w sytuacjach społecznych.

Wprawne oko dostrzeże tu wiele podobieństw do fobii społecznej czy osobowości unikającej. Jednak tym, co szczególnie różni te zjawiska, jest ich natężenie – trudności związane z tymi dwoma zaburzeniami są bardzo poważne, a dolegliwości psychiczne dotkliwe. Zaś nieśmiałość oznacza z reguły niższy, dający się wytrzymać, choć mimo to niekomfortowy poziom lęku społecznego.

A czym nieśmiałość nie jest…

Pakiet zajęć „Emocje” dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną i spektrum autyzmu – 7 zł, zawiera:

  1. Odczuwanie niepokoju, autyzm / niepełnosprawność intelektualna, historyjka społeczna i arkusz pracy
  2. Smutek – arkusz pracy dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną i / lub ASD (spektrum autyzmu)
  3. Wesoły kot – arkusz pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną i / lub ASD (spektrum autyzmu) – praca w grupie / lekcja
  4. Życzliwość – arkusz pracy dla ucznia z ASD (spektrum autyzmu) i / lub ASD
  5. Protokół złości i zdenerwowania
  6. Pokoloruj i nazwij emocje – kolorowanki

Mini – wykłady, lekcje, zajęcia, ćwiczenia, kolorowanki, inspiracje…

Opłata jednorazowa niezależna od subskrybcji

Zebrane środki pozwolą na dalszy rozwój strony oraz publikowanych treści

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.