Zaburzenie przetwarzania sensorycznego u Billy’ego objawia się na kilku polach rozwoju, zwłaszcza jako zaburzenie koordynacji obustronnej, co powoduje problemy z przekraczaniem linii środka…

W trakcie imprezy z okazji czwartych urodzin Billy’ego jego problemy wychodzą na światło dzienne. Jedną z zabaw jest odegranie ulubionego opowiadania chłopca „Trzy koziołki spryciołki”. Pani Bonny, animatorka zabaw dziecięcych, układa krzesła i stoły tak, aby zrobić niby-most. Dzieci siedzą grzecznie, a pani Bonny uczy je piosenki z pokazywaniem, do melodii „Były sobie kurki trzy”.

Piosenka Trzy Koziołki SpryciołkiGesty odpowiadające słowom piosenki
Trzy koziołki spryciołkiPokaż 3 palce
Poszły sobie dalekoWyciągnij rękę przed siebie i wznieś do góry, a następnie zamachaj nią do rytmu ze strony prawej na lewą (jeśli pokazujesz prawą ręką) lub z lewej na prawą (jeśli pokazujesz lewą ręką).
Kopytka robiły „tup”,W miejscu poruszaj nogami tak jakbyś szedł.
Troll zaryczał do nich: „Stój”!Delikatnie wyciągnij ręce przed siebie (nie na całą długość ręki), wnętrzem dłoni od siebie i przy słowie „stój” wyciągnij je na całą długość.

Pani Bonny gestami pokazuje dzieciom historię odważnych, sprytnych koziołków i głodnego trolla. Pokazuje jak troll wygania pierwsze 2 koziołki, zbyt małe na jego ogromny apetyt, machając przed sobą ręką i przesuwając ją z jednej strony ciała na drugą, mówi: „Odejdźcie!”.

Billy ma trudności z powtarzaniem ruchów za panią Bonny. Słabo rozwinięta koordynacja obustronna sprawia, że nie może on tupać rytmicznie i z równą siłą. Trudności z przekraczaniem linii środka sprawiają, że chłopiec nie może z łatwością przesunąć ręki z jednej strony na drugą, aby pokazać „Za góry i za lasy” czy „Odejdźcie!”. Nie jest w stanie użyć obu rąk, aby pokazać „stój!”. Ruchy nie wychodzą mu tak dobrze, jak innym dzieciom. Wygląda na zmartwionego.

Mama również jest zmartwiona. Przypatruje się całej grupie dzieci i dostrzega, że jej syn nie rusza się tak płynnie, jak jego koledzy i koleżanki. Zastanawia się, czy ma to duże znaczenie i postanawia porozmawiać z wychowawcą przedszkolnym, aby się dowiedzieć, czy syn ma trudności z koordynacją, z którymi należałoby udać się do specjalisty.

Koordynacja obustronna wykaształca się, gdy niemowlę zaczyna poruszać nóżkami, rączkami i tułowiem. Niektóre ruchy są symetryczne, na przykład machanie rączkami w tym samym momencie; inne – asymetryczne, na przykład naprzemienne kopanie nóżkami w powietrzu. Niemowlęta, które często kładzie się w inny sposób, w tym na brzuszku i na boku, mają w wykształcaniu koordynacji obustronnej zdecydowaną przewagę nad niemowlętami, które zazwyczaj leżą na plecach (Kranowitz, 2015).

Więcej w zakładce INTEGRACJA SENSORYCZNA-ĆWICZENIA

źródło: C. S. Kranowitz, Nie-zgrane dziecko…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2018

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.