Osoby z autyzmem mogą mieć nadzwyczajne zdolności pamięciowe. Interesujące jest to, że wszystko, co zapamiętują, przybiera osobliwie rozczłonkowaną formę ~ Uta Frith

Wielkiemu pisarzowi Jorge Luisowi Borgesowi zawdzięczamy bardzo trafny opis związków między szczegółową pamięcią a fragmentarycznym doświadczeniem. Opowiadanie Pamiętliwy Funes to fikcyjna historia chłopca, który na skutek urazu mózgu zostaje obdarzony fenomenalną pamięcią. Chłopiec arbitralnie nadał wszystkim liczbom własne nazwy. W kolejnych momentach czasu to samo zjawisko widział jako odrębne zdarzenia, całkowicie różne od wcześniejszych, i tak też je reprezentował w umyśle. Jedno zdanie z tego opowiadania wystarczy, by pokazać jak dobitnie Borges ukazał cierpienia związane z takim stanem: „niepokoiło go […], że pies widziany o godzinie 3:14 (z profilu) może posiadać tę samą nazwę co tenże pies widziany o 3:15 (en face)”. (Oczywiście chodzi o godz. 15). Funes potrafił, a nawet był zmuszony, reprezentować i przechowywać w pamięci wszystkie te nieznacznie tylko różne doświadczenia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.