Malujemy płot

Zajęcie stare jak świat… I wspaniałe dla ćwiczenia przekraczania linii środka.

Zakres wieku rozwojowego: 2,5 – dzieci w wieku gimnazjalnym.

Potrzebne przedmioty

  • Wiadro, duży pędzel, woda.
  • Płot.

Co może zrobić dziecko

  • „Pomalować” płot lub dom.

Korzyści

  • Malowanie pędzlem z boku na bok wpływa na rozwój umiejętności przekraczania linii środka.
  • Każde pociągnięcie pędzlem wpływa korzystnie na rozwój dużej motoryki, planowania motorycznego, umiejętność stopniowania siły ruchu i koordynację oko-ręka.
  • Zabawa z wodą jest zajęciem niebrudzącym, więc może spodobać się dziecku z nadreaktywnością na dotyk.

Polowanie na niedźwiedzie

Kojarzysz tę stara zabawę? Wciąż przydaje się w chwilach, gdy czas płynie zbyt wolno, oraz pomaga dzieciom wykształcić koordynację obustronną.

Zakres wieku rozwojowego: 3-6

Jak się bawić w Polowanie na niedźwiedzie

Co mówiszCo robicie
„Zapolujmy na niedźwiedzie. Chodźcie ze mną”.Siedzicie w kółeczku – na podłodze lub na krzesłach.
„Chodźmy. Idziemy, idziemy, idziemy idziemy, idziemy”.Rytmicznie uderzajcie dłońmi o uda lub chodźcie w miejscu, poruszając stopami: lewa – prawa, lewa – prawa.
„O jesteśmy w wysokiej trawie. Musimy rozchylić trawę, żebyśmy mogli przejść. Trawa delikatnie szeleści – szszszsz”Złączcie grzbiety dłoni, a następnie oddalcie je od siebie na boki, jakbyście rozgarniali wysoką trawę.
„Ach, rzeka. Chyba musimy ją przepłynąć. Płyniemy, płyniemy, płyniemy”.Ruszajcie się tak, jakbyście naprawdę płynęli:
– żabką,
– kraulem,
– na grzbiecie,
– motylkiem,
– na boku,
– pieskiem.
„Wysuszmy się i strzepmy z siebie wodę. Trzęsiemy się, trzęsiemy się, trzęsiemy się”. Potrząsajcie przez chwilę głową, rękami i nogami, aż opadną z was wszystkie kropelki wody.
„Rozejrzyjmy się. Widzicie gdzieś niedźwiedzia? Ja nie widzę, a wy?”Przyłóżcie dłonie do brwi bokiem, jak daszek przeciwsłoneczny. Popatrzcie w lewo i w prawo.
„Patrzcie, duże drzewo. Może z wierzchołka drzewa wypatrzymy niedźwiedzia. Wspinamy się na drzewo. Wspinamy, wspinamy, wspinamy”. Wykonujcie ruchy, jakbyście wspinali się na drzewo – lewa – lewa – prawa, lewa – prawa. Za każdym razem wyciągnijcie ręce wyżej. Gdy już będziecie na samej górze, wyciągnijcie szyję i rozejrzyjcie się.
„Widzicie coś? Nie? Ja też nie. Chodźmy na dół. Na dół, na dół, na dół”Zacznijcie z rękami uniesionymi wysoko nad głowę. Stopniowo obniżajcie je w trakcie schodzenia z drzewa.
„O, kolejna rzeka! Ale teraz mamy łódkę i wiosła. Chodźcie, wejdźmy na łódkę i wiosłujmy. Wiosłujemy, wiosłujemy, wiosłujemy”.Wykonujcie takie ruchy, jakbyście wiosłowali (każde z was dwoma wiosłami).
„Musimy zaciągnąć łódkę na brzeg. Weźcie linę do ciągnięcia. Ciągnijcie, ciągnijcie”. Daj każdemu dziecku wyimaginowaną linę. Ciągnijcie linę, aż łódka będzie na brzegu.
„Widzicie jakieś niedźwiedzie?”Rozejrzyjcie się.
„Ja też żadnych nie widzę. Jesteśmy na mulistym bagnie. Musimy się przez nie przedrzeć. Chlup, chlup, chlup”.Podnoście powoli nogi, tak jakby były bardzo ciężkie: lewa – prawa, lewa – prawa, lewa – prawa, lewa – prawa. Wydawajcie przy tym odgłosy naśladujące chlupotanie, mlaskanie.
„O, duża góra. I jaskinia. Chcemy wejść do środka? Tak? No, dobrze, ale trochę się boję. A wy?” Drżyj ze strachu.
„Ojej, jest tak ciemno, że niczego nie widzimy. Musimy iść po omacku”. Wyciągnijcie ręce przed siebie i ruszajcie nimi tak, jakbyście próbowali wymacać drogę po ciemku.
„Hmm, co to? Jest duże, ciepłe i futrzane… Ojej, to niedźwiedź! Chodźcie, musimy uciekać! Biegniemy, biegniemy, biegniemy”.Szybko uderzajcie dłońmi o kolana lub ruszajcie nogami w miejscu tak, jakbyscie biegali: lewa – prawa, lewa – prawa, lewa – prawa.
„Szybko! Goni nas! Musimy się przedrzeć przez bagno! Chlup, chlup, chlup. Jest nasza łódź. Musimy zepchnąć ją do rzeki. Pchamy, pchamy. Musimy wiosłować. Wiosłujemy, wiosłujemy. Jest drzewo. Musimy się na nie wspiąć, żeby zobaczyć, czy niedźwiedź nas dogania. Wspinamy się, wspinamy się. Jest! Widzę go! Zejdźmy na dół!”Powtórzcie wszystkie czynności od tyłu.
„Jesteśmy w domu! Otwórzcie drzwi! Zatrzaśnijcie drzwi! Biegiem na górę! Schowajmy się pod łóżkiem! Uff, jesteśmy bezpieczni… Wcale się nie bałem, a wy?”Odetchnijcie z ulgą.

Korzyści/cele

  • Dziecko rozwija swoją koordynację obustronną wtedy, gdy używa obu stron ciała jednocześnie (strony ciała współpracują ze sobą):
  • – wykonując powtarzalne, naprzemienne ruchy (chodzenie, pływanie kraulem lub na grzbiecie, wspinanie się, przedzieranie się przez bagno).
  • – wykonując takie same ruchy jednocześnie (rozchylanie trawy, wiosłowanie, rozglądanie się z dłońmi ułożonymi w daszek nad oczami).
  • Wykonywanie przeróżnych ruchów rozwija świadomość własnego ciała, koordynację dużej motoryki, umiejętność stopniowania siły ruchu, planowanie motoryczne i kinestezję.
  • Dzieci z niską świadomością własnego ciała podczas siedzenia w kółeczku z innymi dziećmi mogą obserwować i naśladować ich ruchy i uczyć się od nich.
  • Branie udziału w zabawie zbiorowej wpływa na rozwój umiejętności słuchania i mówienia oraz umiejętności językowych.
  • Wyobrażanie sobie trawy, rzeki i tym podobnych rzeczy rozwija umiejętność wizualizacji (Kranowitz, 2015).

źródło: C. S. Kranowitz, Nie – zgrane dziecko w świecie gier i zabaw…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2015

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.