Mapa myślowa

Narysujmy pośrodku strony wyobrażenie lub symbol przedstawiający omawiany temat. Ponieważ będziemy pisać i rysować na całej stronie, ten pierwszy rysuneczek powinien być niewielki. Jeśli obawiamy się, że wyleci nam z pamięci znaczenie tego rysunku podpiszmy jednym czy dwoma słowami, w których zawrzemy jego sens.

Następnie, w wypadku zapisków z pamięci popuśćmy wodze fantazji, a podczas wykładu śledźmy rozwój tematu, tworząc osobne odgałęzienie na każdy nowy problem. Pamiętajmy, że robimy te notatki dla siebie i że wystarczy napisać jedno słowo czy naszkicować obrazek, który pomoże później uruchomić pamięć. Zupełnie nie są tu potrzebne zdolności artystyczne, ponieważ naszym zadaniem jest sporządzenie notatek, nie stworzenie dzieła sztuki.

Wykorzystajmy rozmaite kolory, podkreślmy główne wątki za pomocą proporcji i form. Przechodząc od tematu głównego do podporządkowanego, posługujmy się strzałkami, które pozwolą odtworzyć tok rozumowania. Bardzo szybko zorientujemy się, jak ważne jest używanie właśnie strzałek, a nie zwykłych kresek.

Wykorzystajmy słowa – klucze. Choć początkowo wyda się to bardzo trudne, spróbujmy jednak ograniczać się zawsze do jednego słowa w linijce. Pomaga to rozwinąć myślenie syntetyzujące, jest doskonałą gimnastyką umysłową i znakomicie pomaga w nauce i zapamiętywania. Jeśli potrzebujemy więcej niż jednego słowa, stwórzmy kolejne odgałęzienie. Ułatwi to i przyspieszy posługiwanie się mapą myślową, poprawi też zdolność magazynowania wiadomości w pamięci.

Postarajmy się również starannie pisać litery. Niechlujny charakter pisma znacznie zmniejsza stopień zapamiętania i przydatność mapy myślowej. Jeżeli symbol wydaje się niejasny lub niepełny, dodajmy do niego słowo klucz. Absolutnie nie należy ograniczać się jedynie do słów. Możliwie najczęściej trzeba się posługiwać symbolami. Odrobina wprawy pozwoli się zorientować, że symbole czy obrazki, stworzone zaledwie kilkoma ruchami ołówka, mogą wyrażać koncepcję czy myśl, którą często trzeba by zapisywać kilkoma zdaniami.

Warto przypomnieć raz jeszcze, że chodzi tu raczej o przywołanie z pamięci niż o samą pamięć. Dlatego zawsze należy wybierać słowo – klucz lub obraz, który łatwo i szybko umożliwi owo przywołanie. Tworząc mapę myślową, wyobrażamy sobie, w jakich okolicznościach i sytuacjach będziemy zaglądać do swoich notatek. Zapisujmy więc tylko to, co niezbędne, by wywołać z pamięci potrzebne wiadomości. Przy odrobinie praktyki szybko dojdziemy do wniosku, że często bardzo niewiele wystarczy, by pobudzić pamięć i ułatwić dostęp do zmagazynowanych w niej informacji (Drapeau, 2002).

Tytułem przykładu podajemy, w jaki sposób sporządzić notatki obrazkowe/mapę myślową z następującego tekstu Płuca świata.

źródło: Ch. Drapeau, Jak uczyć się szybko i skutecznie…, Klub dla Ciebie, Warszawa 2002

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.