Przykładowy plan pracy dydaktyczno-terapeutycznej – praca na poziomie poznawczym

Ćwiczenia percepcji, pamięci słuchowej i koordynacji słuchowo-ruchowej

Strefa oddziaływań terapeutycznychDziałania edukacyjne (rodzaje stosowanych ćwiczeń)Uwagi (przykładowe zapiski nauczyciela-terapeuty)
Ćwiczenia wrażliwości słuchowej
Kształtowanie umiejętności grupowania przedmiotów, zwierząt wydających takie same dźwięki, odgłosy
Różnicowanie i naśladowanie odgłosów zwierząt (zabawy ortofoniczne),


Rozpoznawanie i dobieranie obrazka do słyszanego odgłosu zwierzęcia:
– kot
– pies
– kogut
– koń
– krowa
– indyk

– naśladowanie odgłosów zwierząt wskazanych na obrazku,
– rozpoznawanie naśladowanych przez inne dzieci odgłosów zwierząt,
– grupowanie obrazków przedstawiających zwierzęta wydające takie same odgłosy.
Układanie, tworzenie szeregów rytmicznych

– tworzenie szeregów dźwięków wydawanych przez różne zwierzęta (np. kot, pies, kot), dziecko słyszy wydawane dźwięki (miau, hau, miau) zapamiętuje je, następnie je powtarza według kolejności (kot, pies, kot).
Wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków ze względu na ich natężenie

– dźwięki ciche,
– dźwięki głośne,
– dźwięki naprzemienne – raz cicho, raz głośno.









Kształtowanie umiejętności wysłuchiwania zmian w tempie i głośności wydawanych, słyszanych dźwięków
Wysłuchiwanie zmian w tempie głośności wydawanych, słyszanych dźwięków


– szybko (np. szybkie szczekanie psa lub miauczenie kota),
– wolno (np. wolne szczekanie lub miauczenie),
– naprzemiennie (np. wolne szczekanie psa, szybkie szczekanie psa: hau, hau; hau, hau; hau, hau; – do zabawy można wykorzystać dwie zabawki, z których jedna będzie szczekała wolno, a druga szybko).










Kształtowanie umiejętności identyfikacji dźwięków.
Kształtowanie umiejętności tworzenia związków słuchowo-wzrokowych
Ćwiczenia spostrzegawczości słuchowej i koordynacji słuchowo-ruchowej

– układanie, tworzenie szeregów rytmicznych:

– tworzenie szeregów dźwięków wydawanych przez różne zwierzęta (np. kot, pies, kot), dziecko słyszy wydawane dźwięki (miau, hau, miau) zapamiętuje je, następnie je powtarza według kolejności (kot, pies, kot).
– odtworzenie rytmu ilustrowanego układem przestrzennym:
– tworzenie układów przestrzennych (klocki układamy obok dziecka od lewej do prawej – odstępy między klockami sugerują przerwę między słyszanymi dźwiękami, mniejsza przerwa sugeruje krótką przerwę między dźwiękami), np. dwa klocki obok siebie – dziecko wystukuje tyle razy, ile ma klocków:
_ _

klocki rozsunięte – wyklaskiwanie z dłuższą przerwą:
_ _ (…) _

– graficzne odtworzenie słyszanego rytmu (dziecko z dowolnych elementów układa słyszany prosty rytm) (Franczyk, Krajewska, 2015).
źródło: A. Franczyk, K. Krajewska, Skarbiec nauczyciela-terapeuty…, Impuls, Kraków 2015

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.