Program treningu umiejętności społecznych dla uczniów z autyzmem

WSTĘP
Praca z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych wymaga całościowego podejścia – odpowiedniego doboru metod, dostosowania programu edukacyjnego, modyfikowania pomocy dydaktycznych i kart pracy, właściwych warunków i organizacji środowiska edukacyjnego. Zabiegi te powinny uwzględniać indywidualne możliwości i potrzeby psychofizyczne dziecka, a więc aktualny poziom rozwoju intelektualnego, ruchowego i emocjonalnego, a także sferę najbliższego rozwoju ucznia. Prezentowany przeze mnie program dotyczy treningu umiejętności społecznych, a więc odnosi się do tego obszaru, który w edukacji szkolnej często jest spychany na plan dalszy. Z uwagi na charakter mojej pracy – funkcja nauczyciela wspomagającego w integracyjnym oddziale przedszkolnym – mam znacznie większe możliwości oddziaływania na rozwój społeczny uczniów poprzez organizowanie zabaw czy też nadzorowanie współpracy podczas zabaw swobodnych. W tytule wyszczególnieni zostali uczniowie z autyzmem, ale zarówno cele, jak i metody zawarte w programie mogą służyć rozwojowi umiejętności społecznych u uczniów z różnymi rodzajami i stopniami niepełnosprawności. Żywię nadzieję, że będzie on inspiracją dla nauczycieli i terapeutów zajmujących się dziećmi ze specjalnymi potrzebami od wczesnego wspomagania do klas starszych. Program uwzględnia kształtowanie umiejętności przydatnych w życiu codziennym, czynności samoobsługowych, rozwój umiejętności komunikacyjnych oraz interakcji społecznych, a także pobudzanie zainteresowań i aktywności własnej ucznia. Program treningu umiejętności społecznych jest zgodny z Rozporządzeniem MEN z dnia 23 grudnia 2008 r. dotyczącym podstawy programowej wychowania przedszkolnego (Dz. U. z dn, 15 stycznia 2009  Nr 4, poz. 17). 

CELE
Jak ważny jest namysł nad założeniami opracowywanego programu niech świadczą słowa M. Kwiatkowskiej: „sprecyzowanie celów ułatwia później właściwe dobieranie środków ich realizacji. Umożliwia także ocenę uzyskanych rezultatów za pomocą odpowiednich kryteriów zawartych w tych celach.” Celem głównym jest zatem trening umiejętności społecznych, co w przypadku dzieci z niepełnosprawnością jest zadaniem wymagającym wielokrotnego powtarzania i utrwalania. Jednocześnie należy mieć świadomość, iż każda sytuacja społeczna jest niepowtarzalna,  a schematyzm myślenia i działania naszych uczniów może prowadzić do tego, że w codziennych zdarzeniach ich zachowanie będzie zgodnie z ćwiczonym i utrwalonym wzorcem. Dlatego ważne jest takie tworzenie sytuacji, aby możliwe było przełamywanie owych schematów i ukazywanie takich samych zdarzeń w różnych odsłonach.
Cele szczegółowe: ü Rozwijanie świadomości własnego ciała i własnej osoby, ü Niwelowanie zachowań niepożądanych i stereotypowych, ü Poszerzanie zasobu słownictwa i umiejętności komunikacyjnych, ü Rozwijanie zainteresowania i pobudzanie do nawiązywania interakcji z rówieśnikami, ü Wspomaganie rozwoju własnego ucznia, umiejętności podejmowania decyzji i wyrażania własnych potrzeb i emocji.

METODY

Subskrybuj

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.