Stymulacja bazalna – terapia dla dzieci z głęboką niepełnosprawnością intelektualną

Reklamy

Poszerzanie ofert kształcenia o odbieranie wrażeń realizuje się z uwzględnieniem kryteriów stymulacji bazalnej. W koncepcji tej propozycje rozumiane są jako zaproszenie do zajęcia się rzeczami, innymi ludźmi lub samym sobą.

Wybiera się je tak, by mogły być przeżyte przez wszystkich uczniów na płaszczyźnie bazalno-percepcyjnej bez żadnych warunków wstępnych. Nauczyciele jak najprościej, w możliwie jak najbardziej naturalny sposób przybliżają podopiecznym ich otoczenie. Zwraca się przy tym uwagę na stworzenie wspólnej bazy między nauczycielami, a uczniami.

Zabawy bazalne

Uczestnicy zabaw bazalnych nie muszą spełniać żadnych warunków. Każdy, bez względu na stopień niepełnosprawności może je podejmować. Stanowią one za to wyzwanie dla pełnosprawnych uczestników, którzy muszą wrażliwie reagować na pomysły zabaw, podchwytywać je, dawać na nie czas i przestrzeń.

Zabawy bazalnej nie można zaplanować. Rodzi się ona z sytuacji, najczęściej w dialogu z partnerem. Na przykład gdy odpowiada się na dźwięki dziecka takimi samymi dźwiękami odzwierciedlając je – powstaje wówczas malowniczy dialog dźwięków. Albo gdy siedzące na naszych kolanach dziecko przyciska co chwilę głowę do naszej klatki piersiowej, odbieramy ten ruch jako sygnał do odchylenia się do tyłu, pohuśtania. Czekamy przez moment. Jeśli pojawi się nowy sygnał, odbieramy go i się odchylamy. I tak powstaje huśtany dialog. Podobnie można wykorzystywać różne przedmioty, na przykład mobile zrobione z nici bawiąc się nimi samodzielnie, we dwoje, w grupie. Zabawa bazalna możliwa jest na każdej płaszczyźnie postrzegania (somatycznej, westybularnej, wibracyjnej, słuchowej, smakowej, wzrokowej itd.). Nie ma ona na celu wspierania rozwoju, lecz zabawę dla samej zabawy. Takie doświadczenie umożliwia przeżywanie radości i podnosi jakość życia.

Co jest podobne? Co można porównać? – Adaptacja

Projekt:

Mitologia grecka – mit o Pegazie

Opis zabawy:

Aby nasi uczniowie mogli lepiej wyobrazić sobie uskrzydlonego konia Pegaza, dobrym pomysłem jest odwiedzenie najbliższej stajni i przyglądanie się koniom. Podopieczni poczują ciepło i zapach tych dużych zwierząt i będą mogli ich dotknąć. Również karmienie i szczotkowanie mogą przysporzyć im sporo wrażeń. Uczniowie dowiedzą się przez to, że konie żyją, nie mają skrzydeł ale poza tym wyglądają jak Pegaz w mitologii greckiej.