autyzm.life i neuroróżnorodni

Reklamy
Reklamy
Reklamy

Rozwój dojrzałego chwytu pisarskiego następuje między 3. a 6. rokiem życia w zależności od cech indywidualnych oraz oddziaływań środowiska warto w tym czasie doskonalić motoryczne komponenty ruchów w celu uzyskania stabilizacji obręczy barkowej i przedramienia oraz aktywności nadgarstka i dynamiki palców.

W tym celu w pierwszej kolejności wykonywać ćwiczenia stabilizacji posturalnej, koordynacji bilateralnej i manipulacji przedmiotami wewnątrz dłoni. Ćwiczenia ruchów precyzyjnych należy wykonywać zawsze po przygotowaniu ogólnym, poprawiającym czucie ręki. Ćwiczenia te wymagają zastosowania zasady: im większe są problemy z uzyskaniem selektywnych ruchów w stawach dystalnych, tych większą należy stosować stabilizację dla ruchów w postaci np. podłoża.

Chwyt pisarski

W trakcie korekcji chwytu pisarskiego zachowuje się kolejność wynikającą z praw rozwojowych: najpierw uzyskanie kontroli obręczy barkowej, następnie przedramienia (położenie na stole). Ważnym rozwojowo krokiem jest uzyskanie mobilności nadgarstka w trakcie pisania, a następnie jego stabilności, która umożliwia dynamiczne ruchy palców.

Wskazaniami do korekcji chwytu jest:

  • rysowanie cała kończyną (ruch z barku) po 3. roku życia;
  • rysowanie z podniesionym przedramieniem nad powierzchnią stołu (po 3. roku życia);
  • nadmiernie przywiedziony dopromieniowo nadgarstek;
  • mocno zgięte i zaciśnięte palce na narzędziu pisarskim;
  • trzymanie narzędzia pisarskiego opuszkami wszystkich palców;
  • kciuk wciśnięty do środka dłoni lub nadmiernie „owinięty” na pozostałych palcach;
  • zamknięta przestrzeń dłoni pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym (brak aktywności stabilizacyjnej pierwszego łuku śródręcza);
  • zbyt mocny lub zbyt słaby nacisk narzędzia pisarskiego na kartkę w trakcie aktywności.
Reklamy

W przypadki starszych dzieci, po 6. roku życia, obok ćwiczeń korygujących nieprawidłowy chwyt można zastosować specjalne nakładki. Najbardziej popularne, są te o trójkątnym profilu. Zaleca się stosowanie grubych kredek i ołówków o trójkątnym profilu. Im są miększe (B2, B4), tym łatwiej jest rysować i pisać. Dla uzyskania mobilności palców w trakcie rysowania można stosować kawałki, resztki kredek, aby dziecko musiało je trzymać tylko opuszkami palców. Najprostszym sposobem na korektę chwytu jest użycie cienkiego spinacza do bielizny, który zapina się na karetce, tuż nad miejscem chwytu. Wymusza on utrzymanie palców w sposób najbardziej ergonomiczny. Czasami wystarczy owinąć gumkę recepturkę na ołówku, aby przypominała, gdzie położyć palce, dodatkowo, dzięki swojej strukturze – daje bodziec czuciowy ułatwiający kontrolę narzędzia. Niektórzy specjaliści zalecają specjalne pierścionki lub małe gumki recepturki, które przypominają o roli poszczególnych palców w trakcie pisania. Ta modyfikacja często ma zastosowanie w przypadku dzieci ze spektrum autyzmu (K. Piotrowska-Madej, A. Żachowicz, Smart Hand Model…, Harmonia, Gdańsk 2018)

Rozwój pisania w aspekcie motorycznym

Polecenie: połącz kropki

#arkusz #asd #Asperger #autyzm #BożeNarodzenie #czytanie #dostosowanie #dzienniki #edukacja #emocje #IPET #jesień #kolorowanie #komunikacja #kreatywność #lekcja #manualne #mindfulness #motoryka #mowa #niepełnosprawnośćintelektualna #pedagog #percepcja #premium #przedszkole #psychologia #rewalidacja #rozwój #scenariusz #scenariusze #schemat #sensoryka #SI #społeczne #szkoła #terapia #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zabawy #zajęcia #zajęciaterapeutyczne #zespółAspergera #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy

Reklamy
Reklamy
Reklamy