Zima – wiem, jak się ubrać. Scenariusz zajęć przeprowadzonych w grupie dzieci 3 – 4 letnich

Scenariusz zajęć przeprowadzonych w grupie dzieci 3 – 4 letnich
Temat zajęcia: „Zima – wiem jak się ubrać”

Cel główny:
Wyjaśnienie konieczności dostosowania ubioru do temperatury i pory roku.

Cele:
– dziecko zna charakterystyczne cechy Zimy;
– dziecko potrafi dobrać odpowiedni ubiór do pory roku;
– dziecko poszerza zasób słownictwa;
– dziecko prawidłowo koloruje kolorowankę;
– dziecko prawidłowo reaguje ruchem na polecenia nauczyciela;
– dziecko słucha i rozumie objaśnienia i polecenia nauczycielki;

Metody i formy pracy:
– słowna: rozmowa, słuchanie opowiadania z pacynką , instrukcje i objaśnienia nauczycielki;
– czynna: zadania stawiane dzieciom do wykonania, zabawy orientacyjno – porządkowe;
– oglądowe: wizualne środki dydaktyczne.

Forma pracy:
 z całą grupą, indywidualne.

Środki dydaktyczne:
– lalka pacynka
– ilustracje ubrań letnich i zimowych
– kolorowanki przedstawiające rękawiczki
– rękawiczki wycięte z papieru
– ilustracje zimowe;

Zadania z Podstawy Programowej
1p 1,1; 3p 1,2; 4p 2; 5p 3,4; 11p 1; 13p 1; 14p 3;

Przebieg zajęć:
1. Zabawa wstępna – „Kto mnie słyszy…?” – zabawa doskonaląca koncentrację uwagi
Nauczyciel wydaje różnorodne polecenia zaczynając zdanie: „Kto mnie słyszy, niech….np. klaśnie jeden raz, pogłaszcze się po brzuchu, dotknie nos, złapie się za uszy… itp.”

2. Rozmowa na temat zbliżającej siej pory roku zimy – odwołanie się do doświadczeń dzieci i ich obserwacji oraz zawieszonych ilustracji
3. Jak lalka Zosia zachorowała – opowiadanie nauczycielki z użyciem pacynki. Przypomnienie o konieczności wkładania czapek, rękawiczek i szalików przed wyjściem na dwór
N:Dzien dobry Zosiu. Przywitajmy się dzieci.
N: Jak myślicie dzieci, czy Zosia jest wesoła, czy smutna, jak wygląda?
– ma czerwony nos, smutne oczka, ma katar i kicha.
M: Taka chora jestem dzisiaj
N: Co cię boli?
M: Gardło, brzuszek, od rana mam katar i kicham.
N: Co się stało, jak do tego doszło?
M: No właśnie! Zaraz o tym opowiem, ale najpierw muszę wytrzeć nos.
Obudziłam się dzisiaj dość wcześnie. W sali była tylko pani woźna, która zabierała się do sprzątania i otworzyła szeroko okno, żeby wywietrzyć. Zobaczyłam piękne słońce, więc pomyślałam, że wróciło lato, wdrapałam się na parapet i wygodnie na nim usiadłam. Słońce świeciło, ale było bardzo zimno. W tej chwili przyleciał wiatr. Zaśmiał się, i tak wiuuu… owinął się dookoła mnie, okręcił i tak dmuchnął, że aż spadłam z parapetu. Uciekłam do swojego kącika i trzęsłam się z zimna. I zaraz potem ten okropny katar…
N: Zosiu, a czy chociaż miałaś na sobie swój ciepły kubraczek ?
M: Nie! Nie miałam też czapki, ani rękawiczek. . Brr… Jak mi zimno!
N: Nie martw się Zosiu . Pomożemy ci i szybko wyzdrowiejesz.
Dostaniesz herbaty z sokiem malinowym, pomyślimy także o ciepłym ubraniu dla ciebie, abyś się więcej nie przeziębiała.

4. Rozmowa o tym jak trzeba chronić się przed przeziębieniem i dlaczego Zosia zachorowała. (w taką zimną pogodę łatwo o przeziębienie, dlatego należy się właściwie ubierać) , wskazywanie odpowiednich ubrań na zimę

5. Zabawa dydaktyczna ,,W co ubierzemy Zosię” – dzieci spośród ubrań zimowych i letnich wybieraj tę, która przydadzą się Zosi na zimowy spacer. Zadaniem dzieci jest także powiedzenie gdzie nosi się wskazane ubrania

6. Zabawa orientacyjno –porządkowa ,,Gdzie to się nosi” – dzieci podskakują w rytm tamburyna, na sygnał nauczyciela i podniesiony odpowiedni obrazek reagują wg poniższych zasad:
Czapka – dzieci głaszczą się po głowie
Rękawiczki – dzieci klaszcz?

Buty – dzieci tupi?

7. Kolorowe rękawiczki- zabawa – rozumienie pojęcia para, rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej)
Nauczyciel rozkłada przed dziećmi kilka par rękawiczek z kartonu i układa je w szeregu, mówiąc, np.-
-Mam zieloną / czerwoną/ żółtą rękawiczkę, szukam do niej pary. Liczy, wskazując kolejne pary rękawiczek ,
Mówi :Mam 3 pary rękawiczek. Para to dwie takie same rękawiczki,
Na dywanie n-l rozkłada kilka wymieszanych rękawiczek w różne wzory i kolory. Dzieci dobierają w pary rękawiczki i układają je w pary. Liczą pary., np. 1 para żółtych, 2 pary czerwonych, 3 pary zielonych

9. Ewaluacja : Znajdź swoją parę- rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej, sprawdzenie rozumienia pojęcia” para” przyklejanie rękawiczek na karton, kolorowanie ich.

źródło: Agnieszka Chrobak, 2017, edux.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.