Reklamy

Dziecko z dysfunkcją zmysłu powonienia może:

  • reagować nadreaktywnie na zwykłe zapachy i silne wonie, na przykład zapach dojrzałego banana, których inne dzieci nie zauważają;
  • być podreaktywne na zapachy i ignorować silne wonie, na przykład smród brudnej pieluszki;
  • być wybredne przy jedzeniu.

Dziecko z dysfunkcją zmysłu smaku może:

  • reagować nadreaktywnie na różne smaki i odmawiać jedzenia pokarmów o specyficznej fakturze lub określonej temperaturze;
  • często krztusić się podczas jedzenia;
  • lizać lub smakować niejadalne przedmioty, na przykład ciastolinę, zabawki;
  • preferować ostre lub bardzo gorące potrawy.

Zapach już nie jest tym co kiedyś. Miliony lat temu nasi praprzodkowie bardzo polegali na zmyśle powonienia, bo pomagał im przetrwać. Wraz z rozwojem człowieka wartość zapachu w procesie przetrwania spadła na rzecz zmysłów wzroku i słuchu.

Jednak zapach wciąż gra ważną rolę w tworzeniu i odtwarzaniu wspomnień. Gdy coś wąchamy, wrażenia sensoryczne przelatują prosto do bardzo starej części naszego mózgu, zwanej układem limbicznym. (Inne zmysły wysyłają informacje do mózgu bardziej okrężnymi drogami).

Na znajomy zapach reagujemy natychmiast. Zapach mydła jest dla nas przyjemny, ponieważ przypomina nam ten czas, kiedy w okresie niemowlęctwa byliśmy dopieszczani, czyści i było nam wygodnie, bo ktoś się nami opiekował. Dla większości z nas namydlanie się jest bardzo przyjemną czynnością.

Na nieprzyjemny zapach również reagujemy instynktownie. Nieważne czy z daną obrzydliwą wonią spotkaliśmy się już wcześniej, czy nie, jesteśmy na nią wyczuleni. Wyczuwamy, że odrażające zapachy, na przykład zepsuty pokarm, wyciek gazu czy nieprzyjemna woń czyjegoś ciała nie wpłyną korzystnie na nasze zdrowie i samopoczucie. Marszczymy nos i jak najszybciej odchodzimy.

Tak jak inne zmysły, zmysł smaku pomaga nam przetrwać i zapewnia podstawowe informacje o gorzkich, słonych, słodkich i kwaśnych smakach. Czy ta śliwka lub pigułka jest za gorzka, przez co ciężko mi ją połknąć? Czy te kiszone ogórki są tak kwaśne, że spowodują ból brzucha? Wypluwamy wszystko to, co nasz zmysł smaku uznaje za szkodliwe.

Zapach i smak są ze sobą połączone. Tak naprawdę 75% poprawnie rozpoznanych smaków zależy od zmysłu powonienia. Właśnie dlatego podczas przeziębienia nie mamy apetytu – jedzenie którego zapachu nie czujemy, nie ma dla nas również smaku.

SPD może wpłynąć i na zmysł powonienia, i na zmysł smaku. Podreaktywność i nadreaktywność na zapachy i smaki często koliduje z nawykami żywieniowymi dziecka i jego zdrowym odżywianiem. W istocie, SPD może w znacznym stopniu przyczynić się do awersji pokarmowej, co może skończyć się postawieniem diagnozy upośledzenia rozwoju i wzrostu.

W przypadku problemów ze zmysłem powonienia i zmysłem smaku zaleca się terapię opartą na metodzie integracji sensorycznej oraz terapię żywieniową. Dietetyk doradzi jakie suplementy powinno zażywać dziecko, aby jego rozwój i funkcjonowanie przebiegały poprawnie.

autor: Carol Stock Kranowitz

źródło: Nie-zgrane dziecko w świecie gier i zabaw … Harmonia Universalis, Gdańsk 2015

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.